30'a kadar baba harçlığı aldım

  • Giriş : 11.11.2006 / 00:00:00

Nobel'li yazar Orhan Pamuk, AP Ajansı'na konuştu:

Facebook Twitter
Yazı Boyutu:


Associated Press Haber Ajansı'na konuşan Nobelli Orhan Pamuk, önce sanatla ilgilenip sonra yazarlığa yöneldiğini söyledi ve ekledi: 30'uma kadar babamdan harçlık aldım.

Nobel Edebiyat Ödüllü yazar Orhan Pamuk, üyesi olduğu Amerikan Kolombiya Üniversitesi'nde Associated Press Haber Ajansı'na bir röportaj verdi. "Ödülü almak karakterinizi değiştirdi mi" sorusuna, "Hayır. Ama ödülün en güzel kısmı artık kimsenin bana 'Nobel Edebiyat Ödülü'nü alacak mısınız' diye sormayacak olması" yanıtını veren Pamuk, yeniden dünyaya gelse yazar olmak yerine sanatçı olmayı tercih edeceğini de ifade etti. Nitekim 20'li yaşlarda ressamlığa ve heykeltıraşlığa ilgi duyduğunu ancak daha sonra yazı yazmaya karar verdiğini söyleyen Pamuk, ilk yazılarını bir kitap evinde bastırabilmek için de yıllarca uğraştığını anlatarak, "30 yaşıma kadar babamdan harçlık aldım" dedi. Orhan Pamuk edebiyatıyla ilgili konuşurken, "rahat bırakmayan bir hayal gücü ile yalnızlığın birleşimine aşık olduğunu" belirterek şunları anlattı: "Bazen yaşamı durdurup taze birşeylere başlamak istiyorum. Ben bir trendeyim. Tren bir kasabaya doğru gidiyor. Evlere yakın bir yerden geçiyor. Odadaki ışığı aileleri, açık televizyonu, bir masa etrafında toplanmış çocukları, koltuğuna kurulmuş bir babayı görüyorum. Bazen onlardan biri, onlar gibi olmak istiyorum. Ama tren yola devam ediyor."

'TOLSTOY İLHAM KAYNAĞIM'

Birçok eserden ilham aldığını da belirten Orhan Pamuk, özellikle filozofik ve duygu yoğunluğu olarak Tolstoy ve Dostoyevski'nin eserlerinden çok etkilendiğini söyledi. Unutamadığı roman olarak da Tolstoy'un Anna Karenina'sını gösterdi. "Bir roman yazarken en çok zevk aldığın şey, yazısını yazmak değil bir gün yazacağın diğer bir roman hakkında fantazi kurmak" diyen Pamuk, henüz 'en unutulmaz eserini' yazmadığını da sözlerine ekledi. Ödüllü yazar sözlerini şöyle tamamladı: "Yazdıklarımı sonradan tekrar tekrar okuyorum. 'Keşke bunu böyle yazmasaydım. Şöyle yazsam daha iyi olurdu' dediğim noktada kendi kendimi yiyip bitiriyorum. O zaman ne Nobel ödülü ne başka bir şey bana yardımcı oluyor."

Facebook Twitter Yahoo Google Linkedin Stumbleupon Delicious