Çocuk dört hasletle doğar: Edep, vakar, haysiyet ve haya. Bunların hayata geçebilmesi ve kişiliğin yapı taşları olabilmesi için iki etkene ihtiyaç vardır: Muhabbet ve güven duygusu.

Kendisine söz verildiği halde yerine getirilmeyen, arkadaşlarının yanında küçük düşürülen veya herkesin içinde iki tokat çakılan çocuk hasletlerini kaybeder. Ağlayarak her istediğini yaptıran ve oyuncakçı önünden geçerken tutturan çocukları bilirsiniz. Anne-baba ondan kurtulmak için istenileni söylenerek yapar. Bu dört hasleti geliştirmek yerine kırarsak çocuk reaksiyoner hale gelir. Etrafınıza bir bakın, ne çok reaksiyoner insan var değil mi? Kavramlar ve davranışlarla kişiliği çocuğun 4 yaşında yerleşmeyi bitirir. O nedenle 7 yaş, ilkokul eğitimi için çok geç kalınmış bir çağdır. Çocuklarımızın büyümesi ve gençlik çağına ulaşmasıyla sorumluluklar daha da artar. Maalesef, gençlerimizi gömen eğitim sistemimizle onları marjinalleştirmekteyiz. Eğitim sistemini kimsenin değiştirmeye gücünün yetmediğini de gördük. Dershanelere gitmek için rapor almak yerine şimdi izinli sayılıyorlar diye yalancı olmayacaklarını düşünebiliriz. Çoğunun zaten ders saatleri boş geçiyor.

Kadınların ve gençlerin marjinal gruplar sayıldığı bir siyaset dünyamız var. Gençlerle ilgili hiçbir çalışma yapılmaz ve desteklenmez. 90’lı yıllarda çok sayıda yazdığım gençlik yazıları siyasetçilere ilginç gelmemişti. Gençler ideolojik kalıpların dışında çok şükür. Kartal, Pendik gibi bölgelerde en fazla talep tiyatro salonu, müzik ve dans dersleri alabilecekleri kültür merkezleri. Sultanbeyli, sinema salonu istiyor. Onlar da kültürel beslenmelerini, sanatla ilişkilerini geliştirecekleri mekânları talep ediyor.

Seçilme yaşının 18’e indirilmesi gerekir. Avrupa’da ve İran’da bakarsak ne doğumuz, ne batımıza uyuyor siyasetimiz. 18 yaşında her şeyi yapmaya hak kazanan ve akıl baliğ olan genç neden siyasetle ilgilenmesin? Yaşı büyük olanlar onlardan daha mı akıllı? O zaman neden sorunları çözemediniz diye sormaz mı 18 yaşındakiler?

Çocukların spor ve kültürel merkezlere ihtiyacı var. 700 yıl Anadolu’nun her yerinde kültürel örgütlenme yapan Ahilik teşkilatı bugün için önemli bir modeldir. Bugünün değerleri açısından Ahilik model çalışması yapmaya uygun felsefeye sahiptir. Hiçbir çocuğun, gencin ortada kalmaması, kültürel kimliğinin yapı taşlarını oluşturacak değerleri öğrenmesi, sanat icra ederek kişiliğini geliştirmesi yüzlerce yıl mümkün olmuş. Bugün neden yapamıyoruz?

Erkekler kadınların siyasette ilerlemesini engellememeli, anne babalar da siyaseti gençlere yasaklamamalı. Siyaset geleceğimizdir.

Kadınların ve gençlerin önü açılmadan siyaset taze kan ve temiz eller bulamaz.