Kayseri’de durdum, 

Bünyan’da soğuksu içtim.

Nevşehir’i Niğde’yi geçtim

Bor göründü uzaktan yavaş yavaş.

Böyle bir türkü vardı. Çocukluğumda aklımda kalan… Annem üzüldükçe söylerdi. Anneler gününde annemin bu dertli türküsü aklıma geldi. Son 15 gündür hep yollardayım. Baharın kucağında Anadolu’muzu baştanbaşa gezmek nasip oldu.

Ceyhan’da Akdeniz’in son boğazının nasıl bir enerji körfezi haline getirildiğini gördüm. Osmaniye Valisi Sayın Kemelek’e misafir olduk. 2 yıl gibi kısa bir süre içinde Osmaniye’nin organize sanayisinin tamamen dolduğunu, 6 bin kişiye iş sağladığını öğrendik. Osmaniye’deki çalışmalar yüreğimize su serpti. Kendi kaynaklarımızla Güneyde en çok yabancı istihbaratçı barındırdığını da öğrendik Osmaniye’nin. Maraş’ta bir holdingdeyiz.  KİPAŞ holding. Entegre tesis diye buna derler herhalde. Ülkemizde bu tür organize şirketleri gördükçe yüreğimize su serpiliyor doğrusu.

Sivas’a yollandım oradan. Galatasaray- Sivasspor maçı için. Kıl payı Galatasaray elimizden kaçtı. Bir Anadolu şehrinin nasıl da gururla maça hazırlandığını, bir ve diri olduğunu seyrettik. Bir Sivaslı olarak ben de gurur duydum tabi.

Kayseri sanayileşmede artık birinci ligde oynuyor. Türkiye’nin ilk 5 şehrine çoktan girmiş durumda.

Dedim ya bu günlerde hep yollarda idik. Antalya’ya bir kez daha hayran kaldım doğrusu. Rixsos oteller zincirini ziyaret ettik.  Daha genç bir iş adamı Fettah Tamimce‘nin başardıkları ve projeleri büyüledi gerçekten de bizi. Türkiye’nin siyasi ve ekonomik burukluğunun yanında turistik bölgelerdeki heyecan ne kadar büyük bir ülke olduğumuzu bir kez daha hissettirdi bizlere.

Kırkpınar ağasını ziyaret ettik. Aynı zamanda mermer kralı olan geçen yılın Kırkpınar ağası Mehmet Cadıl. Geçtiğimiz günlerde yine ben röportaj yapmıştım. kendisiyle. Yörük şivesi ile nasihati hala kulaklarımda” –İrfan karabulut bu topraklarda her şey var işlemesini bileceksin”.

Türkiye’de artık biçerdöver üretildiğini biliyor muydunuz? Ertuğrullar firmasına uğradım. Biçerdöver üretiyorlar. Adı da “Osman Ertuğrul”. 500. üretimi yapmış olmanın sevincini yaşıyorlar.

Kim ne derse desin ülkemiz gelişiyor ve değişiyor. Bir de tatminsizlik ve birbirimizi öteki görmeyi bir kenara bırakırsak.

En son şirin bir ilimizde idim. Medya projelendirmeleri için Niğde’yi ziyaret ettik. Niğde rektör yardımcısı hocamız ile eğitim problemlerini konuştuk. Niğde Belediye başkanı Murat beyden faaliyetlerini öğrendik. Niğde’de yeni çalışmalar var. Siyasi karışıklıktan uzak muhalefet bir parti MHP’den belediye başkanı olmasına rağmen Niğde bürokrasisinin halk ile barışık haline sevinmedik desem yalan olur. Ankara’dakilere de der olur ümidindeyim.

Bu ziyaretlerde yollarda bol bol düşündüm. Biz aslında birbirimizi çok seviyoruz. Annelerimize ve vatanımıza aynı ismi vermişiz. Anadolu demişiz.  Burdur’da iken eşimin annesi benim de annem demekten büyük onur taşıdığım kaynanamın evinde yattım.  Burdur’un güzel bir köyünde sabah kaynanamın kuran-ı kerim okuyan sesi ile uyandım.  Sabah bahçede çaylarımızı içerken kaynanamın dudakları kıpır kıpırdı. Allah’ım milletimize zorluk çektirme diyordu. Oradan Niğde’ye annemin yanına geçtim. Annem derin hastalıklar geçirdi. Çok şükür biraz iyi. Ruhu derinleşmiş. Vardım elini öptüm. Anne dedim. Bana dua ediyor musun? “ Kök gövdeden ayrılır mı oğlum” dedi. Şefkatle gözlerime bakarak.

İki güzel Anadolu Anası. Gönlü huzurla çalışmak isteyen Anadolu’nun sakinleri. Ve birde kaos çıksın diye ellerini ovuşturarak bekleyen suretten insan sireten vampir olan Ankara’da iç ve dış piyonlar. Ülkemizin iki garip yüzünü bir kez daha gösterdi bana.

Kim ne derse desin annelerimizin dualarına cevap vererek bu Anadolu’yu İslam toprağı haline getiren Allah’ım,  bir kez daha o yiğit annelerimiz hürmetine ülkemizi aziz kılacaktır.

Annelerimize sırf bu sebepten minnettar kalsak yeridir. Ha bu arada şu kadın dernekleri çağdaş bilmem ne derneklerinin başındaki hanım efendiler, siz hiç anne olmadınız mı? Niyedir bu milletin evlatlarına bu kadar öfke. Sizi de anne şefkatini yeniden kazanmaya çağırıyorum.