Terör! Masum insanların, siyah belaları… Cansız bedenlerin, ahlaksız sorumluları… Dul kadınların, vicdansız suçluları… Yetim çocukların, korkulu rüyaları!

Bak yine hava karardı. Kara bulutlar çöktü üstümüze. Trafik karıştı yine… Kurşun geldi, girdi bedene. Terör galip çıktı yine. Cansız bedenler yığıldı yere… Teker teker ölüm haberleri geldi BABALARIN! İçim üşüyor, dışım üşüyor, her şey üşüyor. Yaşlar akıyor içime yine. Çaresizim. El bağlı, kol bağlı. “Ne yapsam, ne etsem de, temizlesem şu lanetlenmiş, kahrolası teröristleri.” diyorsunuz öyle değil mi? Evet, diyorsunuz. Ama sizde çaresizsiniz, tıpkı ben gibi.

Gönül gözüyle bir defa, ne olur bir defa görseler ya Hakk’ı! Evlatlar yetim kaldı yaman hayatın bağrında! Ali’nin, Ahmet’in, Mehmet’in babası öldü. Dün kalbinde sevgi vardı babanın ve vardı merhamet! Şimdi ise kurşun var yerlerine! Gitti beden, kaldı ruh…

Ali, babasından gelecek ışıklı ayakkabıyı bekliyor hala, hani şu topuğuna basılınca yananlardan.

Ahmet’e söz vermişti babası, bu Pazar dışarı da yiyeceklerdi öğle yemeğini.

Mehmet okula gidecek ya, para bekliyor babasından, teneffüste arkadaşlarıyla gofret alacak…

Hani nerde babaları bu çocukların? Ali’nin babası nerde? Nerde Ahmet’in babası, Mehmet’in babası? Hanginizin dili varır demeye; “Babanı teröristler öldürdü evladım!” Diyemezsiniz! Yüreğiniz dayanmaz çünkü buna. Sessiz annelerin, haykıran çaresizliği var şimdi. Çıldırtan çaresizliği…

Hayır! Yalnız değil onlar! Efendileri var onların. Bir sahipleri var. Zalimin zulmü varsa eğer, onların da Allah’ı var! Allah’ı var onların… Sahipsizin bir sahibi var. Muhakkak bir sahibi var onların…

Şehitlerimizin ruhu şad oldun. Mekânları cennet olsun. Dualarımızda size de yer var artık ey şehitler! Âminlerde size de bir âmin var. Gözyaşlarımız artık sizin içinde damlayacak her bayram sabahı bayramlaşırken babalarla evlatlar. Size de okunacak Fatihalar Kadir gecelerinde, size de ulaşacak Yasinler… Ulaştığınız o yüksek mertebeye selam olsun. Selam olsun ey şehitler…

Şehitler ölmez!

“Onlara ölü demeyiniz, zira onlar diridirler” deniliyorken, size nasıl öldü deriz, size nasıl ölü deriz? Siz ölmediniz. Yetim kalmadı çocuklar. Ali’nin, Ahmet’in, Mehmet’in hayalleri yarım kalmadı! Ali’nin babasının elindeki pakette kesin o ayakkabı var. Mehmet’in babası elini cebine iliştirdi, muhakkak para çıkaracak. “Hadi acele et oğlum, dışarıya, yemeğe gidiyoruz” dedi diyecek Ahmet’in babası…

“HADİ EVLADIM, ACELE ET. DIŞARIYA, YEMEĞE GİDİYORUZ”