Oysa koskoca bir dergiyi hazırlamanın nasıl büyük bir sorumluluk, nasıl büyük bir fedakarlık olduğunu bu işin mutfağındakilerden başka kimse anlayamaz. Telaş son raddededir. Tüm ekip, ayın ortasına doğru dergiyi tamamlamaya çalışır. Röportajlara gidilir, en son çıkan haberler biriktirilir, derlenir. Özel haberlerin peşinden koşulur, fotoğraflar çekilir. Emek, emek, emek…

Billboard dergisi de böyle bir süreçten geçti yıllarca. Bizibozmaz ekibinden öğrendim ki, Billboard dergisi -de- kapanıyormuş. Önce Walkman, ardından Roll, Rolling Stone.

Hatırlıyorum da Roll'ün kapandığını duyar duymaz, hayatımın en tanıdık yüzünü kaybetmiş kadar üzülmüştüm. Sanki evden biri ölmüştü. Raflarda sıralanmış tüm nostaljik Roll'lere bakıyorum da, bu 'rol'ün şimdi Billboard'a verilmesi canımı sıkıyor. Çizgisi Roll'den bir hayli uzak olsa da, (Billboard, müziğin popüler kanadında duruyordu.) Türkiye'nin kanlı canlı müzik dergilerinden birini kaybetmesi üzücü. Bir de basında çalışmış biriyseniz, bunun üzerinizdeki ağırlığı kat kat oluyor sanki. Dergiye verilen onca saatler, özel hayat diye bir şeyin kalmaması ve bir sürü başka şey…

Billboard da hayatımıza kanca takıp gidiyor. Ardından sıkı bir müzik çalarak, biraz Radiohead, biraz Teoman, biraz başka şeyler.
Hoşçakal Billboard, seni de yaşatamadık.

HİPPİKIZ.COM