Türkiye'de emekli olmak demek; zelil olmak demek. Düşkün hale gelmek demek. Emeklinin yaşam standardından, kalitesinden söz etmek bir yana; aç mı, tok mu sormak demek. Emeklinin yıllarca çalışıp, yaşlı ve hasta döneminde sürünmesi demek.

Sosyal devlet olamayan devletin bu işlerini düzenleyen siyasilerin yolsuzluklarının faturasını emeklilerin sırtına yıkması demek. Yasalarla oynamak yerine “uygulamalarla, denetimle ve şeffaflıkla uğraşacak babayiğit var mı?” diye sorarsanız cevabımız yoktur!

Emekliler ve dolayısıyla topluma emek vermiş yaşlılar mezara gitsin zihniyetiyle siyaset yapan ve uygulayan herkes utansın. Eğer ar damarı varsa...

***

Kürt-Türk ortak değerlerini saptayalım

DTP, silahsız siyasete talip olmalı.

Dağa bakarak siyaset yapma yerine, Kürt bireylerin yüreğine bakarak sivil siyaset yapma.

PKK, siyasi bir aşiret gibi çalışır, her türlü demokratik çiçeği yolar.

DTP ise demokratik bir fırsattır, demokratik zemindir.

PKK, emre itaat, itaat etmeyeni vur kültürüdür.

DTP, çağdaş siyasetin zeminidir.

“Ben buraya DTP'nin PKK üzerinde etkisi olur diye geldim” çünkü o zaman barış gelir,

PKK, şiddet, silah ve nefret kültürüdür.

DTP yeniden demokrasiyi ve barış kültürünü inşa edebilirdi burada.

Demokrasiyi birlikte inşa edebilir ve ölüm yerine hayata çiçek açtırabilirdik.