Ülkemizin gündemi o kadar yoğun ki, haftalık yazı yazmak çok zor. Çünkü gündem üzerine gündem meydana geliyor. İşte sadece olaylardan birer başlık verecek olunsa geçtiğimiz haftanın sadece gündem başlıklarıyla size ayrılan sütunu doldurmuş olursunuz. Buna rağmen, Türkiye 'de okumuş insanlar, yazarlar, çizerler, bürokratlar, askerler, siviller ve siyasiler öyle veya böyle insan hakları ve hukukun üstünlüğü, ülke menfaatleri, hukuka saygıyı, haklıyı haksızı ayırt edecek duruma geldi. Bu milleti oluşturan değerler arasında Hakk'a teslim olmak, haklıyı korumak, haksızın üzerine gitmek temel meziyetlerden olmaya başladı. Öyle ki, hem yapısı sağlam, hem karakteri sağlam, hem de inancı sağlam olan milletler, zaman zaman yollarından çıksa da büsbütün o istikamet yolunu terk etmez. Çünkü o millet, temiz ve gür akan su gibidir, ne eder eder mecrasını bulur; önü kapatılmakla suyun akışını kimse durduramaz, bu ilahi bir fıtrat kanunudur.

Türkiye'de bizim gördüğümüz kadarıyla bir kısım rutin işler hep olağanüstü olarak değerlendirilmiş ve öyle de hayat bulmuştu, belki son 50 yıl içerisinde. Bunlardan bir kaçı, siyasiler ve siyasi parti liderleri son elli yılda hep aynı isimler, hep aynı kişilerdi. Başkası olamazdı, onlar vardı çünkü! Her on yılda bir ihtilal yapılır, biraz kafası çalışanlar, biraz üretime yönelen ve yöneltenler, ülke kalkınmasını isteyenler kendilerine göre tesirsiz hale getirilir, on binlerce insan mağdur edilir, yine bir o kadar insan işinden eşinden ve ekmeğinden olurdu. Masum insanlara suç isnat edilir ve bu müsnet suçtan insanlar üniversitesinden, memuriyetinden, askerse ordudan, öğretmense okulundan atılırdı. Bunları yapanlar kudretli ve kuvvetli komutanlarımızdı, onların bunları yapama hakları vardı(!). Sonra bu isimler halk nezdinde yapay itibar bulurdu. Hatta öyle bulurdu ki; bunların adları sokaklara, caddelere, okullara, bulvarlara verilir ve isimleri birer kahraman edasıyla oralarda yaşatılırdı. Bu ülke için çok önemli bir olaydır! Bu ülkede bir Sayın Genelkurmay eski başkanı adliyeye gider mi, gitmez mi? Bir siyasi otoriterden hesap sorulur mu sorulmaz mı? Bunları düşünmek bile suçtu ve kimsenin aklının ucundan bile geçmezdi.

Artık ülkemizde temiz, dürüst ve civanmert yargı mensupları tarafsız olarak işleri yapmaya başlayınca -rütbelerini ve kişiliklerini küçültmek için söylemiyorum- bir astsubaydan dahi hesap sorulamazken, artık binbaşısı, yarbayı, albayı, generalleri, ordu komutanları ve işte Genelkurmay Başkanlığı yapmış olan insanlar normal insan gibi yargılanmaya ve tutuklanmaya başlandı bu ülkede. Pek tabii ki, bu ezberi bozanlar da nerden çıktı diyecekler. Bunu da tabii karşılamak lazım. Bütün basında Sayın Genelkurmay eski başkanının yargılanmaya başlaması hatta tutuklanması haberleri, adeta hayretten hayrete savaş haberi gibi bütün manşetleri doldurdu ve köşe yazılarının konusu oldu. Çünkü bu hadise bir bakıma tarihe not düşmek ve bu ülke insanının haksızlığa olan isyanı ve hukuka olan saygısı artık devreye girmeliydi ve öyle oldu.

Kim olursa olsun, kaç kişi olurlarsa olsunlar, siyasetçi, asker, bürokrat, bakan, başbakan hatta cumhurbaşkanı bile suç işlemiş ve makamları kötüye kullanmışsa bunların hepsi bu aziz milletimizin huzurunda yargılanmalı, cezası varsa çekmeli, yoksa aklanmalıdır. Bu kutsal makamlar kimsenin babasının malı değildir. Bu, asil ve aziz millete ait makamlardır. Milletimizin bunların kötüye kullanılmasına asla tahammülü yoktur.

Halkımıza düşen, entelektüelimize, yazarımıza ve çizerimize düşen, meseleleri soğukkanlılıkla araştırmak ve doğrunun bulunmasına kadar ne kimseyi karalamak, ne de kimseyi aklamak. Kim olursa olsun, ucu kime dokunursa dokunsun, yargılanmalı suçlu ise cezasını, suçsuz ise aklanmasını beklemek insanlığın şiarıdır. Hz. Ömer ve Fatih Sultan Mehmet de yargılanmış ve adalet tahakkuk edince de millet nazarında bir daha büyüklükleri teyit edilmiştir.