Futbol terörü mü? İnsaf!

  • Giriş : 21.05.2007 / 01:40:00

Galatasaray-Fenerbahçe maçında yaşananların geniş analizi.

Facebook Twitter
Yazı Boyutu:


Aktüel Yayın Grubu Genel Yayın Yönetmeni Muaz Kalaycı kavga dövüşleriyle anılacak Galatasaray-Fenerbahçe derbisinin analizini yaptı.

Maç esnasında, öncesinde ve sonrasında yaşananları yorumlayan Kalaycı, yaşananlara; “İnsanlığa sıkılan kurşunlar” yorumunu getirdi, meselenin Futbol meselesinden çıkıp, insanlık meselesine dönüştürüldüğünü belirtti.

İŞTE O ANALİZ

Mesele Artık Aslanlar-Kanaryalar Meselesi Değildir

Dün demokrasiye kurşun sıkılıyordu, bu defa da insanlığa sıkıldı. Fenerbahçe’nin Galatasaray’ı iki farkla yendiği maçta insanlık ayaklar altında kaldı. “Analar ağladı!”

İnsanlık, sözde Galatasaraylı olduklarını iddia eden fakat özde insan olduklarından bile şüphelenilen insanların ellerinde iki paralık edildi.

Mesele Aslanlar-Kanaryalar meselesi olmaktan çıktı ve insanlık meselesi haline getirildi. Sahaya atılan her sert cisim bir kurşun gibi yürekleri deldi geçti. Bedenlerde sızı olan pet şişeler yüreklerde de iz oldu.

Futboldan oldum olası hazzetmem. Lisedeki takım kaptanı da bendeki bu futbol fobiliğini anlamış olmalı ki maç öncesi beni hiç adamdan saymadı.

Muhabir arkadaşım tarafından zoraki götürüldüğüm Futbol maçının tam ortasında sıkılınca sahanın ortasından dışarıya çıkmaya yeltenirken anladım saha içerisine girilemeyeceğini mesela.

Ama şimdi uslandım. Karşılaşmaları canım isterse televizyon kanallarından takip ediyorum. En azından televizyonun içerisine girme ihtimalim sıfır.

Galatasaray’ın ev sahipliği yaptığı bu akşamki Fenerbahçe maçı da televizyondan seyrettiğim maçlardan bir tanesi.

Seyretmez olaydım! Sahaya atılan her pet şişe bana ısdırap olarak döndü, hançer oldu geldi, sinemi deldi.

Yorumumu sözde fanatik Galatasaraylıların ya da Fenerbahçelilerin holiganlaşmasına sebep olmayacak şekilde yapmaya özen gösteriyorum.

Zira mesele taraftarlık meselesinden çoktan çıktı bile.

Şuan ben kaçırılan topları ya da verilmeyen penaltıları değil, maçı televizyondan seyreden futbolcuların anne babalarını düşünüyorum.

Ya da henüz 20’sini bile geçmemiş genç Futbol severleri…

Herkes ana kuzusu değil mi ki? Büyüğüyle, küçüğüyle… Evet, herkes ana kuzusu! Bu akşam sahaya eline geleni fırlatan holiganların vicdanından şüphe ediyorum.

On binlerce yüreğin kul hakkını alan bu insanların insanlıktan çıkmalarını manidar bulmuyorum. Bu insanlar, ana babaların yüreğine anlık ateşler düşürdüler.

Takımlarını desteklemeye değil, rezil etmeye gelen zihniyetin altında yatan gerçeği insafsızlıkla özdeşleştirebiliriz.

Osmanlı Hükümdarlığı ne zaman birbirine girdi, o zaman bitti! Ve hatta yerle bir edildi. Yazık, yazık ama oldu.

Günümüzde insanları birbirlerine düşmüş vaziyette seyretmek ne acı. Ne acı körpe bedenlerin bellerine döner bıçakları saklaması!

Statlar maç izlenilecek yerler olmaktan öteye gitti ve artık aşırı futbolseverlerin ağzına gelen küfrü saydıkları yerler oldu.

Arkasındaki “Hay ben senin ananı” diyen adama ön taraftakinin cevabının “Ben de senin ananı” olması ne kadar muhtemeldir sizce?

Yazık oldu. Ali Samiyen’de yazık oldu.

Futbol sezonunun böylesine acı bir tabloyla sona yaklaşması iyi bir intiba yaratmadı.

Yarın dünya basını spor sayfalarının başlıklarını “Türkiye’deki Futbol terörüne” yer vererek atacak.

Ve bu görünür başlıklarda ne sarı kırmızı, ne de sarı lacivert kullanılacak.

O sütunlar yarın allı beyazlı bayrak için canlarını veren şehitlerin kemiklerini sızlatacak!

Facebook Twitter Yahoo Google Linkedin Stumbleupon Delicious