Mutsuz prenses mutluluk dağıtıyor

  • Giriş : 23.07.2006 / 00:00:00

Çılgınlıkları nedeniyle ailesi tarafından dışlanan Monaco'nun mutsuz prensesi Stephanie, 40'lı yaşlarına kimlik değiştirerek girdi.

Facebook Twitter
Yazı Boyutu:


Olgun ve duyarlı bir kadına dönüşen ve eski halinden eser kalmayan Stephanie, günlerini AIDS hastalarına umut dağıtarak geçiriyor.

1Şubat 1965'te Grimaldi ailesinin bir ferdi olarak dünyaya geldiğinde, hem ailesi hem de tüm Monaco halkı onu yere göğe sığdıramıyordu... Ama bu coşku zamanla yerini hayal kırıklığına bıraktı. Güzeller güzeli Stephanie, kraliyet kurallarına göre yaşamayı reddetti. Ağabeyi Prens Albert ve ablası Prenses Caroline'in tersine o, halktan biri gibi yaşamayı tercih etti. Sıradan yaşamını sıra dışı aşklarla süsledi.

DIŞLANMAYI BİLİYORUM

1982'de kendi kullandığı arabanın kaza yapması sonucu annesi Grace Kelly'i yitiren Stephanie, annesinin ölümüne sebep olmakla suçlandı. Peş peşe üç başarısız evlilik yaptı. Babası Prens Rainier'i kaybetmek ve anne olmak çılgın prensesi olgunlaştırdı. Stephanie, 40 yaşından sonra kendini hasta insanlara mutluluk dağıtmaya adadı. O bugün, 1996 yılında oluşturulan Birleşmiş Milletler AIDS'le Mücadele Programı'nda Monaco'yu temsil ediyor. Güzel prenses bakın bu konuda neler söylüyor:

* Dünya AIDS hastalığıyla 1981 yılında tanıştı. O günden bugüne tam 25 milyon kişi bu hastalık yüzünden öldü. AIDS konusunda çok hassasım çünkü benim de bu hastalığa yakalanarak hayatını kaybeden arkadaşlarım oldu. 3 yıl önce AIDS mağduru kadınlar yararına bir dernek kurdum. Ardından da 'Fight AIDS Monaco'nun kurulmasına öncülük ederek, ülkemdeki AIDS hastalarına yardım ediyorum.

* AIDS hastalarının neler hissettiğini benden iyi kimse anlayamaz. Ben de geçmişte, uçarı olarak kabul edilen davranışlarım nedeniyle çevremdekiler tarafından dışlanmıştım. Onlar da bugün bunu yaşıyor.

* Artık 41 yaşındayım ve geç de olsa uslandım. Gayet sıradan bir hayatım var. Benim için Marseille'deki Timone Hastanesi'nde kanser hastalarıyla birlikte vakit geçirmek, kırmızı halıların üzerinde olmaktan çok daha değerli.

* Bugün geriye dönüp baktığımda görüyorum ki, yaşadığım tüm acıların, küçük düştüğüm her anın aslında bir nedeni ve anlamı varmış. Babam bana hep, "Kendini keşfet ve kendi değerini önce kendin bil. Kendindeki cevherin farkına varırsan, başkaları da varır" derdi. Yaşasaydı benimle gurur duyardı.

* Yaptığım en keyifli işlerden biri de Monte-Carlo Sirki'ne başkanlık etmek. Kendime sözüm var, ileride çocuklarımın hayatlarını yönlendirmeye çalışmayacağım. Onları gelecekteki seçimlerinde özgür bırakmak istiyorum.

Facebook Twitter Yahoo Google Linkedin Stumbleupon Delicious