Özgentürk: Yahudilerden tehdit aldım

  • Giriş : 08.08.2006 / 00:00:00

Bir Yudum İnsan programı yapımcısı Nebil Özgentürk, Yahudiler’den de tehdit aldığını iddia ediyor.

Facebook Twitter
Yazı Boyutu:


Sebep olarak reytinginin düşmesi ve daha az reklâm alıyor oluşu gösterildi. Bu durum karşısında çok acı çektiğini söyleyen Özgentürk, Bir Yudum İnsan gibi programları yayınlamayan TV kanallarının bir ‘rezillik yarışı’ içinde olduğunu dile getiriyor. Son yaşanan Mehmet Ali Erbil olayı da televizyonlardaki bu çöküşün en büyük göstergesiydi. Nebil Özgentürk, Erbil’in cezasız kalmasına, hatta bir ödül gibi başka programa geçmesine de çok üzüldüğünü dile getiriyor.

1983’te Günaydın’da gazeteciliğe başlayan, Sabah’ta devam eden, ardından Bir Yudum İnsan hikâyeleri ile TV’de karşımıza çıkan Nebil Özgentürk’le, televizyonlardaki bu çöküşten tutun da Bir Yudum İnsan’da neden sağdan kimseyi konuk etmediğine, Filistin dramının kendi programına konu olup olamayacağına kadar her şeyi konuştuk. Ariel Şaron’u Hitler’e benzeten bir yazı yazdığı için Yahudiler tarafından tehdit edildiğini söyleyen Özgentürk, ABD başta olmak üzere dünya medyasının Yahudi hâkimiyetinde olduğunu, buna karşılık, Türkiye’nin, Filistin dramını yazabilen dünyanın nadir özgür ülkelerinden birine olduğunu söylüyor. 1959’un son günü Adana’da ailenin 12. çocuğu olarak doğan Özgentürk, sonbaharla birlikte CNN Türk’te devam edecek programına.

-Televizyonlarda bir ‘rezillik’ yaşandığını söylüyorsunuz.

Program yarışı kirlilik yarışına dönüşüyor. Herkes de biliyor bunu.

-Neden yarışa döndü bu peki?

Rezillik diye özetlediğimiz programlar eğer sürekli izleniyorsa, reyting diye bir alet onları izleniyor diye gösteriyorsa ve bir başka kanal onun taklidini yapıp rezillik yarışını sürdürüyorsa demek talep var.

-Ne zaman başladı bu rezillik yarışı?

Televizyonda 4 yıl önce başladı. Asıl başlangıcı ise çeyrek asır önce. 12 Eylül ihtilalinden sonra Türkiye’de ciddi bir apolitikleşme, bunun karşılığında kültürsüzleştirme sürecine girildi. 25 yıldır süren bir sanatı ve kültürü etkisizleştirme, toplumdaki okumama hali, ucuz ve kolay tüketilen şeylere eğilim bence toplumda açık alanda bir çöküşün başlangıcı oldu. Bu, bilinçli mi yapıldı bilmiyorum.

-Kim öncülük etti buna?

Özel televizyonlardaki ciddi reklâm ve reyting rekabetinin bir sonucu olduğunu düşünüyorum. Yani isimleri Ankaralı diye başlayan bir zevatın çalışmasının 700 bin satması da bunun bir parçası değil mi? Ama bunlara televizyonlar öncülük ediyor. Türkiye’de televizyonları gündüz vakti açıyorsunuz Kuşum çıkıyor, gece Banu veya Ahu ile bitiyor. Sonuçta birbirini tanımayan insanlar bile yolda birbirini hançerleyebiliyor. Bu çok vahim bir şeydir. Evet, politik bir dönem yaşadı bu ülke, kan gövdeyi götürdü. Ama o siyasi bir katliamdı, şimdi bizatihi masum, sıradan bir vatandaş birdenbire komşusunu tavuk keser gibi kesebiliyor. 29 kişi bir genç kıza tecavüz ediyor Adana’da. Aklım almıyor bunu. İzahı var mı bunun? Böyle bir olayın 1970’lerde olduğunu sanmıyorum.

-Medyanın, televizyonların etkisi ne durumda bunda?

Etkisi vardır diye düşünüyorum. Çünkü biz televizyonlarda şiddeti çok masummuş gibi veriyoruz. Ahlaksız diye özetlediğimiz, bütün bu renkli hayatlar diye sunulan, kimin kimle kaldığı, kimin kimle yattığı, kimin kimi öptüğü anlatılan ve reyting birincisi olan bu magazin programlarının da gerçek bir öfkeye yol açtığını düşünüyorum. Burada ciddi anlamda bir travma yaşanıyor. Psikiyatr ya da sosyolog değilim ama insan üzerine 22 yıldır yazı yazan bir gazeteciyim, programcıyım. Bu benim bir yurttaşlık tepkim. Bu mümkün değil. Sen şiddet dolu bir diziyi üç yıl boyunca izleteceksin ve boğaz kestirerek o adamı kahramanlaştıracaksın.

TV YÖNETİCİLERİ CİDDİ ANLAMDA SORUMLU

-Peki bu süreç nasıl ortaya çıktı? Yayıncılar ortak bir karar mı aldı bu konuda?

Yok. Birdenbire birileri çıktı şiddet dozu yüksek bir senaryo üretti. Hep izliyorsunuz, o şiddet ya da bütün o rezillik diye özetlediğimiz ne tür varsa televizyon programlarında, onlar denenmiş ve formatı tuttu. Çünkü reyting raporları diye bir şey var. Ben reytinglerin doğruluğuna, yanlışlığına bakmıyorum. Reklâm verenler, televizyon yöneticileri buna bakıyor. Bu denekleri bulan kurumlar, haliyle, sürekli okuyan, yazan ne bileyim belgesel izleyen, kitap okuyan kibar insanları daha az tercih ediyor bu ölçümlerde diye düşünüyorum.

-Bu gidişin bir sonu olmayacak mı?

Bilmiyorum. Bence bu rezilliği eroin ve kokain diye düşünürsek, yani zarar diye düşünürsek, rezillik olan neyse, ‘toplum eroin ve kokaini istiyor, verelim kardeşim eroin ile kokain’ dememeliyiz. Orada bir hata yapıldı. TV yöneticileri ciddi anlamda sorumlu, ilkeli yayıncılık göstermedi.

-Bu çöküşün bir sonu olmalı ama?

Var tabii. Sizin gibi benim gibi insanların, biraz daha bilinçli biraz daha düzeyli program talep edenlerin de kanalları oluştu. İşte tematik kanallar var. Hatta şu gerekçeyi de savunuyorlar: ‘Kardeşim isteyen gitsin CNN Türk, NTV izlesin. Bize ne dokunuyorsun? Biz kendi bildiğimize, hayatımıza devam ediyoruz’ ?

-Bu mantıkla eroin satmayı niye yasaklıyoruz toplumda?

Yani, evet. O zaman sokakta eroin satmayı yasaklamanın anlamı kalmıyor böylece. O rezillikleri yapanların kimler olduğunu herkes biliyor. Daha işte dün tartışıldı Mehmet Ali Erbil meselesi.

-O bir dönüm noktası olamadı. Çok basite indirgenip geçti hadise. Başka bir kanal ödüllendirir gibi transfer etti onu.

Ben ona çok üzüldüm gerçekten. Bir ceza olsaydı... Hani vardı ya Güner Ümit olayı. Alevi cemaatine ilişkin tatsız bir şaka yapan bir adam 4 yıl televizyonlardan uzaklaştırıldı. Hayat böyle dayattı ona. Şimdi gönlüm çok isterdi bu rezilliğin de biraz cezasının olmasını. Ama daha büyük paralarla, daha şatafatla ve transfer eden TV yöneticisinin ‘O büyük adamdır’ cümlesi ile başka tarafa gitti olayın seyri. Buna acı duyuyorum gerçekten TV programcısı olarak. Çok acı duyuyorum. Ve Mehmet Ali Erbil somutunda değil, bu insanların daha çok cezalandırılmasından, bu programı üreten, başlatan Mehmet Ali Erbil gibi yani, öyle bir cemaat var. Her gün bir rezillik üretiyor. Bu sezon nasıl bir rezillik üretirim diye yöneticilerin önüne proje koyuyorlar. Ben bunların azalmasını istiyorum.

-ATV’de bir gecede programınıza son verildi. Sebebi neydi?

ATV’de bir gecede yönetim değişti. İlk vurulan Bir Yudum İnsan oldu. Ben orada 7 yıl emek verdim. ATV, Bir Yudum İnsan’ı ortaya çıkaran kanaldır. Yeni yönetimin hem patronaj hem de hiyerarşik anlamda, genel müdürlük düzeyinde, belgesellerle, sohbet programları ile bence kültür programları ile hiç ilgisi olmadığını hayat gösteriyor zaten. Bütün bu rezilliklerin de en çok olduğu kanal, benim terk ettiğim kanaldır. Kuşum diye başlıyor Mehmet Ali Erbil ile devam ediyoruz. Öğleden sonra başka bir rezaletle sürdürüyoruz hayatımızı. Belgesellerin az seyredildiğini düşünen bir yönetim kurulu geldi. Belgeselin az seyredilmesi karşılığında biz de daha az reklâm alıyoruz fikri öne çıktı. O yüzden bir gecede kaldırıldı yayından.

-Size ne zaman tebliğ ettiler?

Pazartesi öğlen gibi. Biz çarşamba yayınlanıyoruz. O programı da yayına hazırlamıştık. O da yayınlanmayacak dediler. Az daha kriz çıkıyordu. 10 saatlik bir telefon trafiği sonucunda hazırlanmış o bölüm yayınlandı. Hıncal Uluç vardı o bölümde.

-O mu aracı oldu?

Bilmiyorum. Ben aracı oldu demiyorum. Hiç öyle bir şey yok. Hıncal Uluç bölümünü az daha yayınlamıyorlardı. Hıncal Bey aynı grupta yazı yazan bir insan. Yani o krizin daha büyük bir krize dönüşmesini önlediler belki de.

-Ne tür programlar izliyorsunuz?

Ben açıkçası keyiflenmek, eğlenmek için Okan Bayülgen’in pek çok programından mutlu oluyorum.

-150 kadar biyografi, portre çalışması yaptınız. Sizi en çok etkileyeni Latife Hanım portresi olmuş.

50 yıl boyunca bir insan nasıl susabilir? First Lady diyoruz. Ben o kadını şaşkınlıkla tanıdım. Şimdiki dünyaya tepki diye çok saygı duydum zaten.

Facebook Twitter Yahoo Google Linkedin Stumbleupon Delicious