Ya çocuğumu ihmal ediyorsam!

  • Giriş : 28.05.2006 / 00:00:00

Çalışan annelerin en büyük korkusu çocuklarına yeterince zaman ayıraramak, onlarla yeterince ilgilenememektir.

Facebook Twitter
Yazı Boyutu:


Çalışan kadınlar, bir çok sorumluluğu aynı anda yürütüyor. İşinden yorgun argın gelen anne bir anda kendisini bekleyen pek çok iş ile karşı karşıya geliyor; etraf toplanacak, ütü, yemek yapılacak... Bir de çocuk varsa, işler iyice zorlaşıyor. Kadın, 'iyi anne, iyi eş, iyi ev kadını' üçgeni içinde sorunlarıyla baş başa kalıyor ve genellikle çözüm konusunda yardım alabileceği kimseyi bulamıyor.

KENDİNİ SUÇLUYOR
Eve gidince çocuk ile mutfak ve diğer ev işleri arasında sıkışan kadının kendine ayıracak vakti kalmıyor. Üstelik tüm bunları yapmaya çalışırken bir yandan da 'çocuğumu ihmal ediyorum', ' onunla yeterince ilgilenemiyorum' gibi düşüncelere kapılabiliyor. Psikonet'den Psikiyatrist Dr. Özlem Mestcioğlu'na göre; 'evde olmadığı saatlerde çocuğunun nasıl bakıldığına, ilgilenen kişinin veya kreşin çocuğuna kendi gibi özenmeyeceğine, yeterli eğitimi veremeyeceğine dair kaygılar kadında sıkıntıya neden olabiliyor. Suçluluk duygusu içinde kıvranan bazı çalışan anneler kızgınlık ve endişeyle şöyle davranıyor:

- Eve geldiği andan itibaren sürekli çocuğuyla birlikte olur, onun her istediğini yerine getirir, onu hediyelere boğar. Böylece çocuğun bağımlı ve pasif bir kişilik geliştirmesinin temelleri atılmış olur .

- Evde olmadığı zamanlarda çocuğunun başıboş kaldığını, disiplinsiz yetiştiğini düşünerek çocuğuna karşı baskıcı olur, katı bir disiplin uygular, böylece onu bütün tehlikelerden koruduğunu düşünür. Aşırı baskıcı tutum altında yetişen, sürekli korunan ve kollanan, her hatasında cezalandırılan çocuk ise otoriteye boyun eğerek pasif biri olabilir ya da isyankar olur.

- Bazı anneler ise çalışmak istediği halde evde sadece çocuğu için kalmıştır, bu nedenle de gizli gizli çocuğuna kızar, bu kızgınlıkları kendilerini suçlamaya dönüşür ve çocuğuyla arasında yaşanan sorunların kendi suçu nedeniyle geliştiğini düşünür.

MUTLULUĞU SİZE BAĞLI
Dr. Özlem Mestcioğlu'na göre: 'Çocuğa vakit ayırmak, onunla gerçek anlamda zaman geçirmek, bölünmeksizin onunla birlikte olmak önemli. Ancak bu zamanın kalitesi süresinden çok daha fazla değer taşıyor. Sadece çocuğa ayrılan ve onun isteklerine öncelik verilerek, bölünmeden geçirilen 30 dakikalık bir zaman yeterli olabiliyor.'

Facebook Twitter Yahoo Google Linkedin Stumbleupon Delicious