Michelle Harris, Montmartre’daki dairesinden çıktığında ve köşedeki küçük avluya yöneldiğinde, ne kadar süreyle orada kalacağını asla bilemiyor. Virginia’dan Paris’e taşınan Harris, “İki dakika ya da belki bir saat gidebilirim, özellikle yaz aylarında,” diyerek komşularının sohbetlerinin ne kadar uzun sürebileceğine dikkat çekiyor. “Fransızlar çok ilgili… Eğer sizi durdururlarsa, sizinle konuşuyorlar. Ne yaptığınızla ilgileniyorlar. Çöpü çıkarmak bile olsa.” 2020’de Paris’e yerleşen Harris, yerel topluluk tarafından “çok benimsenmiş” hissettiğini ve “çok iyi bakıldığını” belirtiyor.
PARİS'TE YAŞAM
Montmartre’yi “köy ortamı” olarak tanımlayan Harris, burada Edith Piaf gibi ünlü isimlerin de ziyaret ettiği Chez Ammad adlı bir mahalle barında vakit geçirmeyi çok seviyor. “Orada çalışan herkesle tanışıyorum, bu yüzden burası ‘Cheers’ gibi…” diyor, Boston’daki bir barda geçen ünlü ABD sitcomuna atıfta bulunarak. “Asla yalnız değilim. Çok ilginç bir hayatım var.” Uzun bir süre köksüz ve üzgün hissettikten sonra, artık kendini ait olduğu yerde hissettiğini söylüyor.
RÜYA VE DEĞİŞİM SÜRECİ
Harris, Paris’te yaşamayı planlamadığını belirtiyor. Peru’da yaptığı bir ruhsal deneyim sırasında orada kendisini gördükten birkaç yıl sonra “neredeyse tesadüfen” şehre geldi. O zamana kadar, ilaç endüstrisinde kurumsal bir kariyere odaklanmış, St. Louis gibi şehirlere taşınmış ve New York’ta yerleşmişti. “Üç kişisel kayıp yaşadıktan sonra,” babasının beklenmedik ölümü ve uzun süre çalıştığı işini kaybetmenin ardından hayatını yeniden değerlendirmeye başladı. “Bu, hiçbir şeyi kontrol edemeyeceğinizin bir dersiydi,” diyor. “Ne yaparsanız yapın, her şey parmaklarınızın arasından kayıp gidebilir.”
YENİDEN KEŞİF VE YOLCULUK
İşinden istifa edip, dairesini satıp, Asya’ya tek yönlü bilet alarak “tamamen farklı bir şey yapma” kararı aldı. Ocak 2016’da Japonya’ya gitti, ardından tüm Asya’yı gezerek Avustralya, Güney Afrika ve Avrupa’ya devam etti. Yasını aşmak için yeni yöntemler denemeye başladı. Harris, depresyon ve kaygı gibi durumlara iyi geldiği bildirilen, Amazon ormanlarında alınan ayahuasca adlı bir karışımı denemeye karar verdi. “Her şeyi tüketmiş gibi hissediyordum,” diyor. “Dünya güzel, sihirli bir yer. Ama daha deneysel şeyler arıyordum.” 2017’de Peru’ya giderek bir şamanın eşliğinde ritüel meditasyonlar yaptı. Bu süreçte babasının bir vizyonunu gördüğünü ve ölümünü kabullenmesine yardımcı olduğunu aktarıyor.
PARİS'E DÖNÜŞ VE YERLEŞİM
Harris, Paris’te yaşama fikrinin kendisine pek olası gelmediğini, çünkü Fransızcayı anlamakta zorlandığını söylüyor. Ancak seyahatleri sırasında “yeni ruhsal keşifleri” ona farklı bir perspektif kazandırdı. 2017’de Avrupa’da seyahat ederken, Paris’i “merkez” haline getirmeye karar verdi. Şehirde bir adamla ilişki yaşamaya başladı ve burada hayat kurmaya başladı. Fransızca kurslarına kaydoldu ve günlük hayata daldı. İlişkisi sona erdikten sonra, Paris’te başka birine aşık oldu ve ardından Fransızca “Pacte Civil de Solidarité” (PACS) sözleşmeli medeni bir birlikteliğe girdi.
KÜLTÜREL DENEYİMLER VE YAŞAM TARZI
Harris, Paris’te geçirdiği süre boyunca insanlarla etkileşimlerinin onu nasıl daha fazla içselleştirdiğini anlatıyor. Arkadaşları, onun Fransızca konuşurken sesinin daha tatlı ve yüksek tonlu olduğunu belirtmiş. Ayrıca, Fransa’daki bireysel haklar anlayışının, ABD’deki kapı zili kameralarının yaygınlığının aksine, yasalarla düzenlendiğini vurguluyor. Paris’teki yaşam maliyetinin New York’a göre daha uygun olduğunu ifade ederken, 2022’de Montmartre’daki dairesini 300.000 euroya satın aldığını ve 90.000 euro daha harcayarak tadilat yaptığını belirtiyor.
PARİS'TE HAYATIN ANLAMINA YENİDEN BAKIŞ
Farklı kültürlere ve uluslara ev sahipliği yapan bu bölgede yaşamaktan keyif aldığını söyleyen Harris, New York’un “şimdi absürt bir şekilde pahalı” olduğunu düşünüyor ama yine de şehri seviyor ve Manhattan’daki dairesini tutuyor. Ailesini ve arkadaşlarını ziyaret etmek için ABD’ye düzenli olarak döndüğünü, ancak geri dönme isteğinin olmadığını da ekliyor. Paris’teki hayatıyla ilgili yazdığı “Lovers & Boyfriends” adlı kitabı da bulunuyor. Geçmişte uzun süreli bir vize ile yaşarken, geçen yıl “passeport talent” olarak bilinen Pluriannuelle Titre de Séjour – Sanatçılar Vizesi’ne geçiş yaptı. Seyahatleriyle ilgili geriye dönüp baktığında, kendine sürekli “Doğru yerde miyim?” diye sorduğunu söylüyor. Paris’te bu sorunun yanıtı “Evet.” “Başka bir yerde yaşayabileceğimi düşünmüyorum,” diyor, belki Londra’nın bir seçenek olabileceğini kabul etse de, bulunduğu yerden çok mutlu. “New York ve Paris’ten sonra nereye gidebilirsiniz ki?”