David English, 11 Eylül 2001 sabahı uyandığında, hayatının değişmek üzere olduğuna inanıyordu. Lower Manhattan bölgesinde, şu anki Ground Zero olarak bilinen alanda çalışan girişimci, o gün büyük bir bankayla “kariyerini belirleyecek” bir sözleşme imzalayacaktı. Ancak hayatının başka planları vardı. English, o günün hayatını tamamen değiştirdiğini ve kendisini farklı bir yola yönlendirdiğini belirtiyor. Gözlemlediği trajedinin ölçeği kadar, New York’taki dairesinin üzerinden geçen savaş uçakları ve ardından gelen haftalarca süren “yanlış alarmlar” ve “tahliye uyarıları” ile karşılaşması da etkileyiciydi.
ARGENTİNA'YA GÖÇ
Terör saldırılarından bir yıl sonra, İngiliz, ABD’deki hayatını terk edip Arjantin’e taşınmaya karar verdi. Nashville, Tennessee’de büyüyen English, 11 Eylül sonrası ABD’de oluşan “korku ikliminden” kaçmak istiyordu. “Arjantin benim kurtuluşumdu. Elimden geldiğince onu yakaladım, her şeyi geride bıraktım ve tamamen yeni bir başlangıç yapmaya karar verdim,” diyor. 1998 yılında Arjantin’i ziyaret ettiğinde bu ülkenin kültürüne aşık olmuştu ve insanlarının birbirini “sarılarak ve öperek” selamlamasını hatırlıyor.
YENİ BİR HAYAT KURMAK
Aynı yıl geri döndü ve New York’taki hayatını toparlayıp Mendoza’ya yerleşmeye karar verdi. Mendoza, şarap bağları, dağları, harika havası ve “güzel insanları” ile onu cezbetmişti. Amerikan Kızılhaçı ve 11 Eylül kurbanı tazminat fonundan aldığı maddi destekle, taşınma masraflarını karşılamak için birikimlerini birleştirdi. Andes dağlarının eteklerinde, Mendoza’nın parklarında ve insanların bir araya gelip eğlendiği yerlerde huzur buldu. Mendoza, o dönemde girişimcilerle dolup taşıyordu ve English burada kendisi için fırsatlar olduğunu hissetti.
İŞ HAYATINA GİRİŞ
Mendoza’da kendine “isim yapma” fırsatını gördüğünü ve burada “küçük bir havuzda büyük bir balık olabileceğini” düşündüğünü ifade etti. Yabancı yatırımcılara destek veren bir danışmanlık firması kurarak iş hayatına atıldı. İspanyolca konuşulan bu ülkede gerçekten yerleşebilmek için zaman gerektiğini de kabul ediyor. “Yabancı bir kültüre gerçekten uyum sağlamak yıllar alır,” diyor.
FARKLI BİR YAŞAM TARZI
2010 yılında, o dönemki Arjantinli partneriyle birlikte oğlu Benjamin’i karşıladı. Arjantin’de çocuk sahibi olmayı bir on yıl önce hiç hayal edemediğini belirtiyor. Oğlunun “ilişkilerin para üzerinde öncelik kazandığı” bir ortamda büyümesini görmekten mutluluk duyduğunu ifade ediyor. ABD’de “zamanın para olduğunu” ve burada insanların işlerini hafta sonu kapalı tutmasını alışılmadık bulduğunu ekliyor.
DEĞİŞİM VE UYUM
Arjantin’de son yirmi beş yıl içinde birçok değişime tanıklık eden English, ülkenin sağlık, eğitim ve toplu taşıma açısından hâlâ ABD’den çok daha uygun fiyatlı olduğunu vurguluyor. Ancak, iş yaparken karşılaştığı insanların her zaman “samimi” olmadığını ve niyetlerinin “tamamen şeffaf” olmadığını belirtmekte zorlandığını da kabul ediyor.
ABD'YE DÖNÜŞ
2019’da, neredeyse iki on yılın ardından New York’a döndü ve oğlu ile birlikte kısa bir film çekti. Bu ziyaret, yurtdışında kalma kararının doğru olduğunu bir kez daha kanıtladı. “Daha az stresli, daha az korkulu, daha az kaygılı bir yaşam sürüyorum,” diyor. Oğlu şimdi 16 yaşında ve New York’ta bir yatılı okula kaydoldu. “Ironik bir şekilde, 9/11 olmasaydı oğlum olmayacaktı,” diyor.
TRAJEDİDEN ZAFERE
English, Arjantin’de yeniden başlama, baba olma ve her zaman hayalini kurduğu “macera dolu hayatı” yaşama fırsatı için minnettar olduğunu ifade ediyor. “9/11 olmasaydı bu yaşanmazdı,” diyor. Kardeşi 2001’de New York’ta yaşıyordu ve şimdi başarılı bir CEO. “O Amerikan Rüyası’nın peşinden koştu. Ben ise ‘Arjantin rüyası’nı yaşıyorum,” diye ekliyor. Arjantin kültürünü benimseyerek “çok et yemek, çok dans etmek ve bolca mate çayı içmekten” hoşlandığını vurguluyor. Oğlunun, babasının vefat eden arkadaşının isminin yazılı olduğu anı alanında bir fotoğrafını göndermesi, onun için duygusal bir “tam dairesel an” olmuş. “Trajedi içinden bir şey doğabilir… tamamen yeni, farklı ve olumlu bir şeyin tohumu içinde olabilir,” diyor.