HATAY’DA DEPREMİN ETKİLERİ BÜYÜK
Depremin etkilerine maruz kalan Hatay ilinde, Rönesans Rezidans’ın enkazından iki gün sonra kurtarılan Cemile İncili, aynı enkazda kaybolan ablası ve yeğeninden gelecek haberi aylardır umutla bekliyor. Enkaz altında bulunduğu süre boyunca öleceğini düşünen İncili, yaşadığı dehşet dolu anları paylaştı. Hatay’da meydana gelen bu büyük felakette yaklaşık 25 bin insan hayatını kaybetti. Antakya ilçesinde meydana gelen depremde 59 yaşındaki Cemile İncili, Rönesans Rezidans’ta yakalanıp, enkazdan ikinci günde kurtarıldı. Hayata tutunan İncili, kaybolan ablası Mevlüde ve yeğeni Mehmet Şükrü İncili’den alacağı haber için umut besliyor. Asrın felaketinin üzerinden geçen iki yıla rağmen umudunu yitirmeyen kadın, yakınlarının bir mezarının olmasını talep ediyor.
ENKAZ ALTINDA GEÇİRİLEN KORKUNÇ GÜNLER
Enkaz altındayken iki gün boyunca hayatta kalmayı başaran ve bu süre boyunca akan acıları hisseden Cemile İncili, “Depreme Antakya’daki Rönesans Rezidans’ın A2 bloğunda yakalandım. Bu bina çok kısa sürede yıkıldı. Depremin ardından ablam ve yeğenimle iletişim kurdum. Ben 2 gün boyunca enkaz altında kaldım. Ablamın sürekli inlediğini duyuyordum. İlk gün yeğenim ‘İyi misiniz?’ diye sordu. Ben ise ablamın sesini duyarak, ‘Biz iyiyiz’ yanıtını verdim. Yeğenim ‘hala nefes alamıyorum’ dedi. O sırada ben de çığlık atmaya başladım. Ablam ve yeğenim bana seslerini çıkarmamam yönünde uyarıda bulundular. Enkazda başım oldukça sıkışmıştı. O anlarda öleceğimi düşünüyordum. Ablama, ‘Ben öleceğim, hakkını helal et’ dedim ve o da ‘helal olsun’ karşılığını verdi. Ondan sonra hiç konuşmadı; yeğenimin sesini duyamaz hale geldim” şeklinde konuştu.
YANLIŞ YERDE DURAMAMAK VE ACILAR
Enkaz altında ablasına ve yeğenine yardım edememenin derin acısını hisseden Cemile İncili, “Beni enkazdan çıkarttıkları günün ikinci gününde ablam ve yeğenimden hiçbir iz bulamadım. Depremin üzerinden 2 yıl geçti ancak bir sonuç yok. Sevdiklerimin bir mezarının olmasını arzularım. Onları bulmak için çabalıyorum. Depremden bu yana Rönesans Rezidans’ına gidemiyorum; çünkü bir mezarımız yok ki Antakya’ya gitip dua edebileyim. Orada o kadar acı çektim ki, enkazın altında kalmayı anlatamam. En sevdiğim ablam ve yeğenim nefes almakta zorlanıyorlar ama ben ne yazık ki kıpırdayacak bir yer bulamıyordum. O anda hareket edememek çok zor bir acı, bunu anlatmak gerçekten mümkün değil” diye ifade etti.