Türkiye’nin farklı yerlerinden gelen kısa ve canlı seyahat hikayeleri, maceralarımızın heyecanını, neşesini, mizahını veya dramını yansıtıyor. İlk defa düzenlediğimiz bu yazı dizisi, seyahat alanında CNN Travel ekibinin katkılarıyla başlıyor. Amaç, okuyucuların kendi hikayelerini, fotoğraflarını ve videolarını paylaşmalarını teşvik etmek; bunun için bir gönderim formu da ekledik.
PEŞKİÇİ'DE BİR YAZ GÜNÜ
Nisan ayının serin bir günüydü ama öğle güneşi balkonumuzda oturup prosciutto, yerel roka ve köşe bakkaldan aldığımız ev yapımı domates sosu eşliğinde yemek için yeterince sıcaktı. Mevsim dışında ziyaret ettiğimiz için, Peschici’deki kayalık evimizi kiralayabiliyorduk ve soğuk deniz manzarasını izleyebiliyorduk. Akşamları açık olan tek restoranda, garson sadece bize hizmet etti. Küçük kızımızı kollarında tutan garson, onun üzerimize işediği an gülmekten kendini alamadı.
SRI LANKA'DA YENİDEN KEŞFETMEK
Kanser tedavisinden birkaç ay sonra, pandeminin hala etkisi altında, Sri Lanka seyahate açıldı. Doktoruma danışmadan, adanın çevresinde beş haftalık bir seyahat planı yaptım. Bu, Güney Asya’ya yaptığım ilk ziyaret, hastalıktan sonraki ilk seyahat ve filleri görme fırsatıydı. Ülkenin popüler turistik yerlerinde, çok az turist vardı. Dambulla Mağaraları’nda maske takmama rağmen, arkasında kocaman bir gülümseme olduğunu biliyorum.
LONDRA'DA İLGİNÇ BİR DENİZ YOLCULUĞU
Direksiyondan sarkan kablolar dikkatimi çekti. Kız arkadaşım Kate de bunu fark etti ama Londra’nın dışlarına doğru bizi götüren nazik adama bir şey söylemedik. Avrupa’da gezmek için ikinci el bir araba satın alma fikriyle yola çıkan iki Amerikalıydık. Gördüğümüz en kötü durumda olan araçtı. Radyo bozuk, döşemeler yırtıktı. İlgimizi çekmediğini söyledikten sonra, aniden yola devam etti. Gülmeye başladık. “Şimdi geri nasıl döneceğiz?”
MEXİCO'DA AİLEYLE YOLCULUK
Küçük çocuğumuzla Meksika’yı ziyaret ettiğimizde, Cancun’un açıklarındaki Isla Mujeres’te taksiye bindik. Bir akşam başka yolcularla dolu bir taksiye binerken, onlar bir şey söylemedi ve biz de sıkışarak içeri girmeyi tercih ettik. Taksi paylaşmayı alışkanlık haline getirdik. Bir gün, sürücü ailesiyle birlikte geldi. Torbalarla tortillas hazırlayan eşi, ona bir taco uzatırken oğlu için de bir tane yaptı. Oğlunun büyük, uykulu gözlerini ve babasının taksisinin torpido gözüne yapılan taco’yu hâlâ unutamıyorum.
FRANSA'DA KAMP MACERASI
Çocuklar yanımda bulunan oyun alanına doğru uçuşarak geldiler; önce biri, sonra diğeri. Sessizce durduk, tıpkı “Kuşlar” filmindeki kargalar gibi. Bu benim ilk Fransız kamp maceramdı ve zorluklarla karşılaşmama rağmen yedi yaşımın cesaretiyle başa çıktım. Yabancı bir ülkede keşif yapan biri olarak, tente çakarken dondurma satıcısına “merci” dedim. Çocuklardan biri garip sesler çıkardı. Küçük kız bana bakarak yanıtımı bekliyordu. Hızla ailemin yanına döndüm, yüzüm sıcak bir utançla yanıyordu. Henüz kozmopolit değildim.