Birkaç yıl önce Beyaz Saray Muhabirler Birliği Yemeği sonrasında bir kongre üyesi, başka bir ofiste çalışan genç bir kadın personele üçlü ilişki teklif etti. Aylar sonra aynı milletvekili o personeli kucağına oturtup öpmeye kalkıştı. 2023’te bir erkek özel kalem müdürü, iş arayan eski bir kongre stajyerine cinsel içerikli mesajlar atarak para teklif etti. Bir kongre üyesi 2017’de üst düzey bir kadın yetkiliye iç çamaşırının rengini sordu. Bu taciz deneyimlerini paylaşan üç kadın, inanılmayacakları ve kariyerlerinin zarar göreceği endişesiyle Temsilciler Meclisi Etik Komitesi’ne başvurmadı.
Üst düzey yetkililerle görüşen çok sayıda kadın çalışan, tacize uğramalarına rağmen olayı bildirmedi. Kadınlar, misilleme korkusuyla isimlerinin açıklanmasını istemedi. CNN’in belgeler ve mesajlarla doğruladığı hikayeler, Kongre’deki yapısal ve kültürel eksiklikleri gözler önüne seriyor. Kadınlar, şikayet etmeleri halinde iş bulamayacaklarından ve kimliklerinin gizli kalmayacağından endişe duydu. Etik Komitesi’nin uzun ve belirsiz süreci çoğu zaman çıkmazla sonuçlanıyor.
Bir kadın çalışan, “Sessiz kalmıyoruz çünkü zarar yeterince ciddi değil. Sessiz kalmak daha güvenli” dedi. Profesyonel sürgün riskinin hesap verilebilirlikten daha olası olduğunu belirtti. Neredeyse on yıl önce #MeToo hareketiyle reformlar geçirildi. Ancak Eric Swalwell ve Tony Gonzales’in istifaları sorunun hala yaygın olduğunu gösterdi.
KONGRE'DEKİ ŞİKAYET MEKANİZMASI KARIŞIK
Etik Komitesi on üyeden oluşuyor ancak süreç aylarca sürebiliyor. Savunucuları, üyelere adil yargılanma hakkı için zaman gerektiğini söylüyor. Çalışanlar ayrıca Kongre İşyeri Hakları Ofisi ve diğer birimlere başvurabiliyor. Bu ofisler danışmanlık, yasal temsil veya soruşturma sağlıyor. Ancak 2018 reformlarına rağmen bu ofislerin de eksikleri var. Uzun teslim tarihleri ve duruşmalar mağdurların gizlilik anlaşmaları imzalamasıyla sonuçlanabiliyor. Kadınlar, çok sayıda seçeneğin şikayet etmeyi zorlaştırdığını söyledi.
Cumhuriyetçi Temsilci Kat Cammack, “Bir şey olursa kapıları var ama bu yeterli değil. Tek durak noktası istiyoruz” dedi. Cammack, taciz bildirimini ele alacak iki partili bir görev gücüne liderlik ediyor.
TERAPİ DESTEĞİ YETERSİZ KALDI
Bir eski çalışan, özel kalem müdürü tarafından taciz edildikten sonra Kongre’deki terapiste başvurdu. Kendisine taciz belgelerini kaydetmesi söylendi ancak sistemin nadiren işe yaradığı ima edildi. Sonunda daha fazla adım atmanın değmeyeceğine karar verdi. “Her şeyi işlememe yardımcı oldu ama hesap verebilirlik olmadı” dedi. Başka bir genç çalışan, eski yöneticisine karşı şikayette bulunmayı düşündü ancak anonim kalamayacağını hissedince vazgeçti. Etik Komitesi’ni aradığında ismi ve ofisi soruldu. Bu durum onu rahatsız etti.
SESSİZ KALMAK KARİYER KORUMASI OLARAK GÖRÜLÜYOR
Çoğu kadın, dışlanma korkusuyla tacizi bildirmedi. Üst düzey bir yetkili, “Tepe çok küçük bir yer. Kimin şikayet ettiğini bulmak çok kolay” dedi. “İleriye çıkarsam bu benim itibarım olur mu? Gerçek sonuçlar ne?” diye ekledi. Sonuçta “derde değmez” kararına vardı. Kadınlar, resmi kanallar yerine güvendikleri kadınlardan oluşan bir ağ kullanmayı tercih etti. Bir eski çalışan, “Müdürünüz de üyeyi koruma zihniyetindeyse ileri gelmek zor” dedi. Aylar sonra aynı milletvekilinin kendisini kucağına oturtup öptüğünü anlattı. Etik Komitesi’ne gitmeyi aklından bile geçirmedi.
ETİK KOMİTESİ'NİN TARİHİ ELEŞTİRİLİYOR
Etik Komitesi, soruşturma başlatma ve yaptırım önerme yetkisine sahip. Düzenli olarak cinsel taciz iddialarını araştırıp raporlar yayımlıyor. Ancak eleştirmenler, panelin üyelerini koruduğunu söylüyor. Sürece aşina bir kaynak, “Etik Komitesi’nin takma adı üye koruma servisidir” dedi. “Liderliğin siyasi çıkarlarını koruyorlar, oy sayımlarını” diye ekledi. Komite, Swalwell ve Gonzales’in istifalarının ardından yaptığı açıklamada cinsel taciz iddialarını araştırma geçmişine vurgu yaptı. “Tanık gizliliği ve güvenliğine öncelik vereceğiz” dedi.
İŞYERİ HAKLARI OFİSİ'NİN KARMAŞIK SÜRECİ
Çalışanlar, Etik Komitesi yerine Kongre İşyeri Hakları Ofisi’ne başvurabiliyor. Bu ofis, ayrımcılıktan cinsel tacize kadar şikayetleri ele alıyor. Ancak kendi karmaşık süreci ve son tarih yapısı var. Şikayet, tacizden sonra 180 gün içinde yapılmalı. Süreç ön inceleme, idari duruşma ve arabulucuyu içerebiliyor. Olası sonuçlar arasında tazminat veya gizli anlaşmalar var. Ofis sözcüsü Nancy Baldino, çalışanların gizli danışmandan haklarını öğrenebileceğini söyledi.
HUKUKİ DESTEK SİSTEMİ ZORLAYICI
2018 reformlarıyla oluşturulan Çalışan Savunuculuğu Ofisi avukat sağlıyor. Bu süreçte birçok dava gören avukat Les Alderman, bir çalışanın bu sistemi tek başına yönetmesinin neredeyse imkansız olduğunu söyledi. Winsome Packer, şu ana kadarki en büyük kamuya açık anlaşmayı aldı. Eski Demokrat Temsilci Alcee Hastings’e karşı 2010’da şikayette bulundu. Dört yıl süren mücadeleden sonra 220 bin dolarlık anlaşma sağlandı. Anlaşma gereği işinden ayrıldı ve bir daha alanında iş bulamadı. “Hayatım mahvoldu demeyi reddediyorum ama evimi, güvenliğimi ve ülkemi kaybettim” dedi.
SORUŞTURMA SÜRECİ ÇIKMAZA SÜRÜKLÜYOR
Bir diğer çalışan Lauren Greene, eski Cumhuriyetçi Temsilci Blake Farenthold’a karşı Etik Komitesi’ne başvurdu. Uyum Ofisi’ne yönlendirildi ve 84 bin dolarlık anlaşma yaptı. “Mevcut çalışan olarak bu kadar korkutucu bir sürece girer miydim bilmiyorum. İşten kovulduktan sonra başvurdum” dedi. Kadınlar ayrıca Kongre Davranış Ofisi’ne şikayette bulunabiliyor. Bu ofis, bağımsız soruşturma yapıp Etik Komitesi’ne sevk ediyor. Herhangi bir zamanda şikayet yapılabiliyor. Ofisin 89 gün içinde soruşturmayı tamamlaması gerekiyor.
SEVKLERİN BÜYÜK KİSMİ SORUŞTURMAYA DÖNÜŞMÜYOR
Kongre Davranış Ofisi’nin celp yetkisi yok ve hukuki çözüm sunamıyor. Etik Komitesi’ne yapılan sevkler genellikle başkan ve kıdemli üye tarafından inceleniyor. Çoğu asla tam panel soruşturmasına dönüşmüyor. CNN analizine göre, 2009’dan beri ofisten gelen sevklerin sadece yüzde 13’ü soruşturma alt komitesine ulaştı. Yarısından fazlası, zaman sınırı olmayan opak bir süreçte kalıyor. Etik Komitesi, her iki yolun da sadece süreçte farklılaştığını savundu.
ESKİ BİR ÇALIŞAN HER ADIMI ÇIKMAZ OLARAK TANIMLADI
2023’te bir milletvekiline karşı taciz şikayeti yapan eski çalışan, sürecin her adımını çıkmaz olarak nitelendirdi. 22 yaşında bir stajyerken 2020’de Kaliforniya Temsilcisi Jim Costa’nın kendisinden dans etmesini istediğini iddia etti. Ertesi gün Costa, erkek arkadaşı olup olmadığını sorup göz kırptı. Kadın, şikayetini takma adla yaptı ancak bir yıl sonra yeterli kanıt bulunamadığı gerekçesiyle dosya kapatıldı. Costa’nın sözcüsü, etik sürecinin kendi adına konuştuğunu söyledi. Eski çalışan, avukatsız sorgulandığını ve sürecin göz korkutucu olduğunu belirtti.
REFORMLAR YETERSİZ KALDI
2018’de Kongre, şikayet öncesi zorunlu bekleme süresini kaldırdı. Vergi mükellefi fonlu anlaşmalara da son verdi. Lauren Greene, reformların “çok gecikmiş” olduğunu ancak hala uzun bir yol olduğunu söyledi. Yüksek profilli skandalların ardından iki partili bir kadın milletvekili grubu süreci elden geçirmeyi hedefliyor. Müzakerelerde, bildirim sürecinin basitleştirilmesinden bağımsız bir kurum oluşturulmasına kadar her şey masada. Cammack, “Üyelerin şişirilmiş bir egosu var ve ekipleri asla hayır demek istemiyor. Bu da personeli riske atıyor” dedi.
ETİK KOMİTESİ'NE DAHA FAZLA KAYNAK TALEBİ
Görev gücü, Etik Komitesi sürecini de reforme etmeyi tartışıyor. Etik Başkanı Michael Guest, daha fazla para ve personel istiyor. Kongre Davranış Ofisi’ni komitesine dahil etmeyi hedefliyor. Eski bir Etik üyesi, iddiaların ciddiyeti göz önüne alındığında bir denge olması gerektiğini söyledi. “Bu kişilerin yasal süreç hakları var. Etik’in boş durmadığını, doğru olanı yapmaya çalıştığını anlamalılar” dedi.
SİSTEM MAĞDURLARI KORUMUYOR
Swalwell ve Gonzales’in istifaları hesap verebilirlik anı olarak görülse de eski bir çalışan, liderliğin tepkisinden endişeli. “Sistem mağdurları faydalandırmak için kurulmamış. Çoğu zaman kadınlar için ‘dişini sık, katlan, dayan’ anlayışı var. Bu büyük bir uyanış çağrısı oldu” dedi.