Fransa’daki Bordeaux Üniversitesi araştırmacıları, 1988-2018 yılları arasında 65 yaş üstündeki 3 bin 777 kişiyi inceledi. Katılımcılar “hiç yalnız olmayanlar”, “ara sıra yalnızlık yaşayanlar” ve “kronik yalnızlık yaşayanlar” olmak üzere üç gruba ayrıldı. Çalışma, kronik yalnızlık grubundakilerin yüzde 49’unun demans geliştirdiğini ortaya koydu.
KRONİK YALNIZLIĞIN ETKİLERİ
Ara sıra yalnızlık yaşayanlarda bu oran yüzde 34, hiç yalnızlık yaşamayanlarda ise yüzde 33 olarak kaydedildi. İstatistiksel analizler, kronik yalnızlığın hiç yalnızlık hissetmeyenlere göre demans riskini yüzde 38 artırdığını gösterdi. Ara sıra yaşanan yalnızlığın ise risk üzerinde belirgin bir etkisi bulunmadı.
AÇIKLAMALAR VE DEĞERLENDİRMELER
Bordeaux Halk Sağlığı Merkezinden kıdemli araştırmacı Karine Peres, “Çoğu insan yaşamının bir döneminde yalnızlık yaşıyor; ancak demans riskini artırabilecek olan, yalnızlığın kronik ve kalıcı hale gelmesidir. Bu ayrım çok önemlidir.” dedi. Peres, kronik yalnızlığın uzun süreli stres ve bağışıklık sistemine olumsuz etkisiyle iltihaplanmayı tetiklediğini belirtti.
FİZİKSEL ETKİLER VE RİSKLER
Yalnızlığın fiziksel etkinliğin azalması ve kötü beslenmeyle ilişkili olduğunu vurgulayan Peres, bu durumların kalp-damar hastalıkları ve diyabet gibi demans için risk etkenlerini tetiklediğini ifade etti. Araştırmanın başyazarı Yvanna Simon ise sağlık çalışanlarının yalnızca birlikte yaşama durumuna odaklanmamaları gerektiğini, bireylerin bağ kurma ve yalnızlık algılarının da dikkate alınması gerektiğini belirtti.
ARAŞTIRMA YAYIMLANDI
Araştırmanın bulguları, “Aging&Mental Health” dergisinde yayımlandı.