Los Angeles merkezli ülkenin ikinci büyük okul bölgesi, okullarda ekran kullanımına yönelik ülkenin en katı kurallarından bazılarını yürürlüğe koydu. 23 Haziran’da onaylanan politikaya göre anaokulu ve birinci sınıf öğrencilerine derslerde hiç ekran süresi verilmeyecek. İkinci ve üçüncü sınıflarda günlük azami ekran süresi 20 dakika ile sınırlandırılırken, lisede bu süre kademeli olarak günde 1,5 saate ve haftada en fazla 10 saate çıkacak. Okul günü boyunca hiçbir öğrenci YouTube veya sosyal medyada bulunamayacak, ayrıca öğrencilere bireysel cihaz da verilmeyecek.
UZMANLAR EKRAN SINIRLAMASININ ÖNEMİNİ VURGULUYOR
Fairleigh Dickinson Üniversitesi iletişim profesörü Kara Alaimo, çocukların kalemle yazıp kağıttan okuduklarında daha iyi öğrendiklerini belirterek, bu tür düzenlemelerin yalnızca Los Angeles’ta yaşayan çocuklar için geçerli olmaması gerektiğini söyledi. Alaimo, engelli çocuklar için istisnalar yapılabileceğini, örneğin disgrafi (yazma güçlüğü) olan bir çocuğun bazen daktilo kullanmasının faydalı olabileceğini, ancak bu tür uyarlamaların bireyselleştirilmiş eğitim programları (IEP) kapsamında yapılması gerektiğini ifade etti.
Pennsylvania’nın Lower Merion bölgesinde ekran sınırlaması için mücadele eden doktor Dr. Yair Lev ise çocukların ekrandan öğrenmesinin faydasını kanıtlayan hiçbir bilimsel veri bulunmadığını, buna karşın ekranların zarar verdiğine dair pek çok kanıt olduğunu vurguladı. Dr. Lev, ekranların dikkat dağınıklığına, uygunsuz içeriklere erişime, siber zorbalığa, öğretmenlerle bağ kurulamamasına ve zihinsel sağlık sorunlarına yol açtığını belirtti.
AİLELER NE YAPABİLİR?
Ne yazık ki okulların yüzde 88’i öğrencilere bireysel cihaz veriyor ve çoğu okulda Los Angeles’taki gibi kurallar bulunmuyor. New Jersey’de bir okul yöneticisinin 45 dakikalık video izleme ödevi karşısında ailelere “Öğretmene dijital olmayan bir seçenek olup olmadığını sordunuz mu?” dediğini aktaran uzmanlar, ebeveynlere öncelikle alternatif talep etmelerini öneriyor. New York Westchester County’de üçüncü sınıf öğretmeni Jill Anderson, yaz tatilinde okul bölgesine çocuğun ekran kullanımının sınırlandırılmasını isteyen bir mektup yazılmasını tavsiye ediyor. Böylece öğretmene yaklaşıldığında endişelerin öğretmenin bir hatasından kaynaklanmadığı anlaşılabiliyor.
Ayrıca sınıfta verilen cihazlara analog alternatifler istenebiliyor. Dr. Lev, geçen yıl oğluna anaokulunda tablet verilmemesini talep etti ve okul bu talebi kabul etti.
OKUL YÖNETİMİ VE YEREL YÖNETİCİLERLE İLETİŞİM
Endişeler devam ediyorsa konunun okul yönetim kurulu üyelerine taşınması gerekiyor. Dr. Lev, kendisinin ve birkaç ebeveynin kurula konuşmaya başlamasının ardından birçok kişinin destek verdiğini ve harekete geçtiğini söyledi. Pencils Over Pixels (Kalemler Piksellerin Üstünde) adlı grubu kuran Lev, artık kasabada yüzlerce tabelanın bu amacı desteklediğini belirtti. New Jersey’de bir kasabada ebeveynler okul kurulu toplantısına beyaz giyerek görünür oldu ve ardından müfettiş ve diğer okul yetkilileriyle bir toplantı yaptı. Anderson, ayrıca destekleyici bir PTA (Okul-Aile Birliği) varsa onlarla da görüşülmesini öneriyor.
Bazı okullar, öğrencilerin eyalet sınavlarına bilgisayarda girmesi gerektiğini gerekçe göstererek bireysel cihaz zorunluluğunu savunuyor. Bu noktada ebeveynler, valilerden ve eyalet yasama organlarından kağıt üzerinde sınava geri dönülmesini talep edebilir.
OKUL YETKİLİLERİYLE NASIL KONUŞULMALI?
Los Angeles Birleşik Okul Bölgesi politikasına öncülük eden kurul üyesi Nick Melvoin, okul yetkilileriyle konuşurken endişelerin somut örneklerle açıklanmasını öneriyor. Örneğin bir chatbot’tan akıl sağlığı tavsiyesi alınması veya yapay zekayla kopya çekilmesi gibi konular gündeme getirilebilir. Ardından okulun ekran ve yapay zeka kullanımına ilişkin hangi yönergeleri olduğu sorulmalı. Melvoin, bu aşamada okullarda ekran süresine zaman sınırı getirilmesi gerektiğini, sadece “amaçlı kullanım” gibi genel ifadelerin yeterli olmadığını vurguluyor.
Öğretmen Anderson da “Bir öğrenci tüm okul günü boyunca amaçlı ve bilinçli bir şey yapıyor olabilir ama bu yine de doğru değil” diyerek zaman sınırının şart olduğunu belirtiyor.
SAĞLIK BAKANLIĞI ÖNERİLERİ VE YANLIŞ ALGILAR
Mayıs ayında Sağlık Bakanlığı’nın yayımladığı ekran tavsiyesi, 6-18 yaş arası çocuklar için günlük toplam ekran süresinin (okul dışı dahil) iki saati geçmemesini öngörüyor. Ayrıca okulların bireysel cihazları bilgisayar laboratuvarlarında bulundurması ve mümkün olduğunca fiziksel kitap kullanması öneriliyor.
Ekran sınırlaması savunucuları, okul yetkililerinden sık sık aynı yanlış argümanları duyuyor. Bunlardan biri “teknoloji karşıtı olmak” suçlaması. Buna Anderson’ın yanıtı net: “Altı yaşındaki çocuğum araba kullanamıyor diye araba kullanmayı yasaklamıyoruz, sadece belli bir yaşa kadar kullanamaz.”
Bir diğer yaygın argüman ise çocukların iş hayatına hazırlanması için ekran kullanması gerektiği. Anderson, bugün öğretilen bir programın öğrenciler gerçek dünyaya adım attığında aynı şekilde var olmayacağını, asıl önemli becerilerin araştırma yapma, yardım isteme ve yeni programları öğrenme azmi olduğunu söylüyor.
Daha az ayrıcalıklı çocuklar için cihaz verilmesinin daha önemli olduğu görüşüne ise Melvoin, düşük sosyoekonomik geçmişe sahip çocukların evde zaten daha fazla ekran süresi geçirdiğini, bu nedenle okuldaki sınırlamaların onlar için daha kritik olduğunu belirterek karşı çıkıyor.