Karla Jacinto, henüz 12 yaşındayken Guadalajara’da bir genelevde çalışmak zorunda bırakıldı. O ilk gün “müşterilere” satıldığında hissettiği çaresizliği bugün gibi hatırlıyor: “Ağladım, çığlık attım, yardım istedim ama kimse beni duymadı; ta ki duygularım körelmeye başlayana kadar. O an tek yaptığım, birinci müşteriyi, ikinciyi, üçüncüyü gördükten sonra gözlerimi kapatmaktı; ta ki sayıları onlara ulaşana kadar.” Ondan sadece üç ay önce, 22 yaşındaki bir adam ona aşk, evlilik ve ailesi tarafından istismar edilen küçük bir kız için asla mümkün olmadığını düşündüğü masal gibi bir hayat vaat ederek tuzağa düşürmüştü. Günler sonra onunla yaşamaya başlayan Jacinto, bu adamın kendisini önümüzdeki dört yıl boyunca fuhuşa zorlayacağından habersizdi. Kendi tahminine göre, 16 yaşında kaçana kadar on binlerce kez tecavüze uğradı. Şimdi 30’lu yaşlarının başında bir aktivist olan Jacinto, kendisi gibi insan kaçakçılığı mağdurlarına yardım ediyor. Hikayesini, 2026 FIFA Dünya Kupası’nın Meksika’da olmasıyla birlikte, suç gruplarının turist akınından yararlanmak istemesi nedeniyle insan kaçakçılığında artış yaşanabileceği endişelerini dile getiren bir kampanyanın parçası olarak paylaşıyor.
MAĞDURLAR UYARIYOR: BÜYÜK SPOR ORGANİZASYONLARI RİSKİ ARTIRIYOR
UNICEF, ABD ve Meksika hükümetleri, özel şirketler ve insan hakları örgütlerinin yanı sıra “Ceza Bu” ve “Kaçakçılıksız Dünya Kupası” gibi çok paydaşlı girişimlerle de dile getirilen bu endişeler, hayatta kalanlar tarafından da dile getiriliyor. Turist akınının zaten köklü bir sorun olan insan kaçakçılığı üzerinde ne gibi bir etkisi olacağını ölçmek zor olsa da mağdurlar, bu zorluğu hafife almamak gerektiği konusunda uyarıyor. Mexico City’de 15 yaşında fuhuşa zorlanan Mixi Cruz, “Kendi deneyimlerimden söyleyebilirim ki, beni cinsel sömürüye maruz bırakan kişi, spor etkinlikleri sırasında fuhuş talebinde bir artış olduğunu bana bizzat söylerdi” dedi. Meksika’nın başkenti, ülkede oynanacak 13 maça ev sahipliği yapan Guadalajara ve Monterrey ile birlikte üç bölgeden biri. Meksika hükümetinin bir kısmı, turnuva sırasında cinsel kaçakçılık sorununa ilişkin ihbarları artırmak için STK’lar ve özel sektörle birlikte çalışırken, milyonlarca turisti ülkeye çekmesi beklenen devasa etkinliğin denetlenmesi oldukça zor.
MEKSİKA DÜNYA KUPASI’NA HAZIR DEĞİL Mİ?
Cruz, “Gerçek şu ki Meksika şu anda bir Dünya Kupası’na ev sahipliği yapmaya hazır değil” diyerek hükümetin sorunu çözmek için yeterince çaba göstermediğini iddia etti. Bu eleştiri, hükümetteki yolsuzluk ve cezasızlığın insan kaçakçılığının yaygınlaşmasına izin verdiğini söyleyen birçok aktivist tarafından da paylaşılıyor. Yetkililer ise soruşturmalar ve bilinçlendirme kampanyalarıyla bu suçla mücadele ettiklerini söylüyor. 2025 Küresel Organize Suç Endeksi’ne göre, Jalisco Yeni Nesil Karteli ve Sinaloa Karteli de dahil olmak üzere çetelerin bu pazara girmesiyle insan kaçakçılığı, özellikle cinsel ve iş gücü sömürüsü amaçlı olanı, Meksika’da hızla en karlı suç işlerinden biri haline geliyor. Bazı tahminlere göre bu, Meksika’da uyuşturucu ve silahtan sonra üçüncü büyük suç girişimi.
RESMİ RAKAMLAR BUZDAĞININ GÖRÜNEN YÜZÜ
Jacinto ve Cruz gibi mağdurlarla çalışan STK’lar, sorunun boyutunun halen büyük ölçüde hafife alındığına inanıyor. Meksika Ulusal Kamu Güvenliği Sistemi verilerine göre resmi rakamlar insan kaçakçılığı mağdurlarında keskin bir artış olduğunu gösterse de (2017’de 537 iken 2025’te 1.154), çoğu STK bu sayıların gerçek toplamın çok küçük bir kısmını temsil ettiğine inanıyor. Mexico City Yurttaş Güvenlik ve Adalet Konseyi Genel Müdürü Gabriela González García’ya göre, kaçakçılık vakalarının yalnızca yaklaşık %2’si yetkililere bildiriliyor. Aktivistle, bir mağdur kaçmayı başarsa bile çoğu zaman şikayette bulunmaktan korkuyor. Sorunu daha da karmaşık hale getiren şey, Meksika’da 13 eyalette yetişkinler için fuhuşun yasal ve düzenlemeye tabi olması. Eleştirmenler bunun suçlulara, ülkenin işlek kırmızı ışık bölgelerinde yaşları ne olursa olsun mağdurları göz önünde kaçırmaları için bir kılıf sağladığını söylüyor.
KIRMIZI IŞIK BÖLGELERİNDE ENDİŞE VERİCİ MANZARA
Hong Kong merkezli bir STK olan Mekong Kulübü’nün Latin Amerika bölümü kıdemli teknik danışmanı Indira Villegas ile bu tür dört bölge gezildi. Tur sırasında düzinelerce seks işçisi, müşteri bekleyerek işlek caddelerde sıraya dizilmişti. Birçoğu yetişkin gibi görünse de Villegas, iradeleri dışında orada olduğundan şüphelendiği birkaç çocuğu işaret etti. Açık giysiler giymiş bazıları gözle görülür şekilde gergindi; diğerleri ise yakındaki pezevenkler onları şahin gibi izlerken sakin görünüyordu. Yerel halkın bu kadar genç yüzlere aldırış etmediği bu manzara oldukça yaygın. Villegas, bu bölgelerdeki tüm seks işçilerinin kaçırılmadığını belirtti. Bunlardan biri, isminin gizli kalması koşuluyla, gönüllü olarak orada olduğunu ve çocuklarına bakmak için bu işe ihtiyacı olduğunu söyledi. Ancak Jacinto ve Cruz’un da belirttiği gibi, kimin doğruyu söylediğini bilmek zor. Her iki mağdur da kurbanların, yaşları ve özgür iradeleriyle orada olup olmadıkları sorulduğunda yalan söylemeye zorlandıklarını belirtti.
“LOVERBOY” TUZAĞI VE SAHTE İŞ İLANLARI
İnsan kaçakçılığıyla mücadele STK’sı Fundación Libera México’nun kurucu ortağı Daniela Tapia, “Bir kadının fuhuşta olmasının onun isteğiyle olduğunu söyleyen birçok erkek duyarsınız. Peki ya başlangıçta ne oldu? 10 yıl geriye gidersek, oraya olmak istediği için gitmedi” dedi. Jacinto, Mexico City’de bir metro istasyonunda kendisine yaklaşıp sohbet başlatan kaçakçısı tarafından nasıl ayartıldığını anlattı. Daha 12 yaşında bile değildi. Adamın parası, spor arabası ve bir evi olduğu ve bu hayatın onun da olabileceği yönündeki iddiaları onu kör etmişti. Ona çocukken kendisinin de istismara uğradığını söyleyerek zayıf noktalarından yararlandı. Geriye dönüp baktığında, kırmızı bayrakları fark edemediğini çünkü bunları aramasının hiç öğretilmediğini söyledi. Bir hafta içinde onunla yaşamaya başladı ve “ilişkilerinin” ilk üç ayında ona hediyeler yağdırdı. Ancak adam kısa sürede sahiplenici oldu. Evlerine kuzenleriyle gelen bazı kızlardan şüphelenince işin gerçeğini öğrendi. Ona “müşterilere” nasıl davranacağından ne kadar ücret alacağına kadar yapması gerekenleri anlattı. Günler sonra bir geneleve götürüldü ve günde 30 müşteriye hizmet vermek zorunda kaldı.
AİLE İÇİ TUZAK VE EV İÇİ KÖLELİK
Cruz ise tamamen farklı bir şekilde tuzağa düşürüldü. Annesi öldükten sonra bir akrabası onu ev işlerinde çalışmaya zorladı. 15 yaşına geldiğinde, akrabasının bir seks ticareti operasyonu yürüttüğünü ve hem fahişe hem de pezevenk olarak çalıştığını öğrendi. Cruz, başka bir akrabasının hastane masrafları için paraya ihtiyacı olduğu ve kabul etmezse küçük kız kardeşini bu işe sokacağı söylenerek baskı gördü. Otellerde müşterilere hizmet vermek zorunda bırakılan Cruz, bir otel çalışanının yardımıyla kaçmayı başardı. Jacinto ise bir müşterinin yardımıyla kurtulmadan önce dört yıl dayanmak zorunda kaldı. İnsan kaçakçılığı sadece seksle ilgili değil. Birçok vakada mağdurlar ev işleri için sömürülüyor. Gerçek adı olmayan ve kendisine Zunduri diyen bir iş gücü kaçakçılığı mağduru ve aktivisti, 17 yaşında kendisine bakacaklarını vaat eden bir aile tarafından kandırıldığını söyledi. Bunun yerine, ailenin kuru temizleme işinde günde 16 düzine gömlek ütülemeye zorlandı, yemek, uyku ve tıbbi bakım verilmedi ve altı ay boyunca zincire vuruldu.
DÜNYA KUPASI ÖNCESİ ÖNLEM ÇABALARI
Jalisco’da kayıp kişileri arayan bir sivil gruba liderlik eden Indira Navarro, büyük spor etkinlikleri sırasında genç kızların kaybolma vakalarının sık sık arttığını söyledi. Çoğu zaman bu kızlar suç grupları tarafından toplanıyor ve turistlere hizmet etmek için fuhuşa zorlanıyor. UNICEF Meksika Ulusal Çocuk Koruma Görevlisi José Antonio Ruiz Hernández, artan alkol tüketimi ve “spor coşkusunun” da etkisi olabileceğini belirtti. Herkes kitlesel etkinliklerle kaçakçılıktaki artış arasındaki bağlantıya ikna olmuş değil. Şüpheciler çok az veri olduğunu söylerken, insan hakları grupları hükümetlerin onları kötü gösteren bir sorunu takip etmek için çok az şey yaptığını savunuyor. Mexico City Yurttaş Güvenlik ve Adalet Konseyi, Birleşmiş Milletler ve Uber gibi kuruluşlarla ortaklaşa kaçakçılığın bildirilmesini teşvik ediyor. UNICEF ise otel zincirlerine personel eğitimi ve konukları riskler konusunda bilgilendirme konusunda yardımcı oluyor. Bazı oteller, “Sıfır Hoşgörü-Mavi Kart” adlı bir girişime katılarak halkı olası vakaları bildirmeye teşvik ediyor. Ancak Jacinto’nun da belirttiği gibi, savunmasız gençler için riskler Dünya Kupası bittikten sonra da devam edecek. “Bence işe yarayabilecek şeylerden biri, bugün sadece Dünya Kupası hakkında değil, Dünya Kupası’nın ötesinde ne olacağı hakkında da konuşmamız” dedi.