İhsan Dolcan, 12 yaşında çırak olarak başladığı marangozluk mesleğinde 28 yaşında İstanbul’un Seyyid Ömer Mahallesi’nde kendi atölyesini kurdu. Yıllar içinde edindiği tecrübeyle mesleğini sürdüren Dolcan, zamanla oğlu Oğuz Dolcan ile birlikte çalışmaya başladı. Küçük yaşlardan itibaren babasının atölyesine gidip gelen Oğuz Dolcan, babasının itirazlarına rağmen atölyeden kopamadı. Henüz 8 yaşındayken babasının çırağı olan Dolcan, ahşapla iç içe büyüdü. Babasının da emeğinin bulunduğu el yapımı gitarları gören Oğuz Dolcan’ın müzik ve enstrüman yapımına ilgisi arttı. Babasıyla birlikte ilk gitarını yapan Dolcan, zamanla luthierliğe yöneldi ve üniversite eğitimini yarıda bırakarak atölyeye döndü. Bugün ise çocuk yaşta çırak olarak adım attığı atölyede kendi ustalık eserlerini üretiyor.
BABA-OĞUL ARASINDA ARKADAŞLIK VE USTALIK BAĞI GELİŞTİ
Oğuz Dolcan, babasıyla atölyede geçirdiği deneyimi anlattı. Aynı atölyede usta-çırak ve baba-oğul ilişkisinin ötesinde arkadaşlık kurduklarını söyledi. Bundan keyif aldığını ifade eden Dolcan, babasının başlarda buraya gelmesini istemediğini ancak zamanla kabullendiğini belirtti. Yolculuğunun bir gitarla başladığını anlatan Dolcan, işin en keyifli yanının babasıyla vakit geçirmek olduğunu vurguladı. Sürekli kendini geliştirme imkanı bulduğunu ve burada bir hayatı paylaştıklarını dile getirdi. Mesleklerinin dedesinden yadigar olduğunu kaydeden Dolcan, 70 yıldır bu mesleği sürdürdüklerini belirtti. Babasının 62 yaşında olmasına rağmen mesleğini ilk günkü aşkla yapmasının kendisine ilham verdiğini ifade etti.
İHSAN DOLCAN OĞLUNUN USTALIĞINDAN GURUR DUYUYOR
Baba İhsan Dolcan, oğlunun ustalığını görmenin gurur verici olduğunu söyledi. Oğuz’un mesleğe başlamasına sebep olan gitarı anlatan Dolcan, birlikte bir gitar yapmalarının ardından oğlunun bu işe gönül verdiğini belirtti. Oğuz’un önce atölyeye girip çıktığını, sonra konservatuvara gidip kendini geliştirdiğini anlattı. Şimdi birlikte çalıştıklarını ifade eden Dolcan, oğlunun yaptığı işlerin kalitesini gördüğü için mutlu olduğunu söyledi. Atölyenin Oğuz tarafından devam ettirileceğini bilmenin kendisini şanslı hissettirdiğini belirtti. Oğlunun ilk ürününü görmenin hissini anlatamayacağını, bu işin sabır ve el hassaslığı gerektirdiğini sözlerine ekledi.