İLK YILLAR VE GÖÇ DENEYİMİ
1995 yılında Erzurum’un Oltu ilçesinde hayata gözlerini açan Yavuz Coşkun, 11 yaşında babasının yanına Fransa’ya göç etti. İlk başta karşılaştığı dil bariyerini aşmak için büyük çaba harcayan Coşkun, spor ve kültürel etkinlikler gibi pek çok alanda aktif rol almayı başardı. Genç doktor, “Asimile olmadan Fransa’ya ve insanlara faydalı olmayı hedefledim. Ancak kökenlerimi ve aile değerlerimi hiç unutmadım” diyerek aidiyet duygusunu güçlü bir biçimde koruduğunu ifade ediyor.
HASTANEYE BAĞLI HATIRALAR
Artı33’te yayımlanan habere göre Yavuz Coşkun için Chartres Hastanesi özel bir anlam taşıyor. Çünkü burası hem babasının yıllar önce alın teri döktüğü bir yer hem de hayata gözlerini yumduğu hastane. Bu durum, onun için duygusal bir bağ oluşturuyor.
DİL BARRİYERİNİ AŞMA ÇABASI
Chartres bölgesinde yaşayan Türk toplumuna yönelik özel bir hizmet sunan Coşkun, dil sorunu çeken ilk kuşak göçmen hastaların anadillerinde tedavi görmesine olanak sağlıyor. Hastalarıyla kurduğu samimi iletişim, Arap ve Afrikalı göçmenler tarafından da büyük takdir görüyor. Genç doktor, bu güçlü bağın kendisini daha da motive ettiğini belirtiyor.
Gençlere dernek faaliyetlerine katılarak toplumla kaynaşmalarını öneren Yavuz Coşkun, Fransa’daki Türk gençlerinin başarı potansiyeline olan inancını dile getiriyor. Başarılı doktorun hikayesi, göçmen kökenli gençler için umut ve motivasyon kaynağı olarak değerlendiriliyor.
Chartres Hastanesi Acil Servisi’nin başındaki Dr. Abdussamed Saddar, genç meslektaşını övgüyle anıyor. Saddar, Coşkun’un çalışma azmi ve kararlılığı sayesinde gelecekte çok daha büyük başarılara imza atacağını düşünüyor.