Bugün Türkiye'nin ulaşmaya çalıştığı (ve ulaşmasının kısa vadede olanak dahilinde olduğu) sonuç, Kürt sorununun kökten çözümü değil. Yapılması gereken, Kürt sorununun silahsız bir düzleme taşınması, yani PKK'nın dağdan indirilmesi. Bugünün temel meselesi bu.
Nevruz kutlamalarındaki büyük coşku, Kürt kimliği talebinin daha kuvvetli bir vurgu kazandığını gözler önüne serdi. İstanbul, Diyarbakır ve Yüksekova'dan görünen manzara, Kürtlerin çözüm ve barış konusunda geçmişe göre daha istekli, daha kararlı ve daha 'kendine güvenli' bir yerde durdukları mesajını veriyor.
Ahmet Türk, bugüne kadar Diyarbakır'da yapılan Nevruz kutlamalarının en büyüğü olarak kabul edilen törende yaptığı konuşmada, kitleleri işaret ederek ve “Muhatap arıyorlardı, işte muhatap. Uzağa gitmeye gerek yok” diyerek, hükümete bir çağrıda bulundu.
Kürt sorununun çözümünde 'muhatap' konusu hâlâ iki taraf açısından da bir netlik kazanmış değil. Hükümet, Meclis'te grubu olan ve Kürt kimliği talebinin seçilmiş temsilcisi olan Barış ve Demokrasi Partisi'nin muhataplığı konusunda hâlâ kesin bir karar verebilmiş değil. Hükümet üyeleri net bir tutum sergilemiyorlar. BDP'liler içinde de netlik yok. Bazen 'muhatap İmralı' diyorlar, bazen de hükümete dönerek 'Bizimle neden konuşmuyorsunuz' şeklinde sitemlerde bulunuyorlar.