Türkiye edebiyatın çınarı Yaşar Kemal'e veda ediyor. Yaşar Kemal'in cenazesine katılan Orhan Pamuk Yaşar Kemal ile tanışmasını şu sözlerle anlattı: "Ben Yaşar Kemal'i lisede öğrenciyken okudum. İnce Memed ikinci cildi çıktığı gün kitapçıdan aldım. Yıl 1969 olabilir. Gençliğimde onu okumakla, yetişkinliğinde onun arkadaşı olmakla övündüm.
Yaşar Kemal Edebi arkadaşım, en güzeli de İstanbul 'da uzun uzun yürüyüş arkadaşımdı. O anlatır ben dinlerdim, o usta ben çömezdim. Kendisine hayrandım. Yaşar Kemal'i Yaşar Kemal yapan içindeki çocuğun hiçbir zaman ölmemesidir. Onca baskı, hapis, ölüm tehdidi, kötü kötü adamlar, bolca kıskançlık… Buna rağmen her zaman gülümser, her zaman iyimserdi. Onu özel bir kişi yapan sadece romanları değil, birleştirici insanlığıdır. Onu Yaşar Kemal yapan birleştirici ama baskıya boyun eğmeyen yanıdır. Türkiye'de yaşayıp bunca baskıya rağmen ayakta durmak başını dik tutmaktır. Bu ülkede yaşayan insanların hikayesini bütün dünyaya dinletebilmenin mümkün olduğunu ondan öğrendim. Ondan çok şey öğrendim. Ona hep yakın olmak, ona arkadaş olmak istedim. Türkçe var oldukça Yaşar Kemal'de olacaktır."