Abdülhamid'in torunu Adile Osmanoğlu: Abdülhamid Han bir sultan…Sultan Abdülhamid. Biz bir cumhuriyetiz. Erdoğan bir cumhurbaşkanı. Dedelerim de o sarayları devletin parasıyla devletin kasasından yapmadı, kendi paralarıyla yaptı. Borç bile alsa ödemeyi kendi kasasından yaptı. Ve dedelerimden hiçbiri devlet hazinesini boşaltmadı.
İlginç bir zamanlama oldu. Osmanoğlu ailesinin doğumundan itibaren Türk pasaportu taşıyan tek üyesi Ayşe Adile (Osmanoğlu) Hanım ile hiç hesapta yokken 29 Ekim günü buluştuk. Cumhuriyet Bayramı'nda. Amacım iktidarın dilinden düşürmediği Osmanlı vurgusunu konuşmaktı ama hal böyle olunca Cumhuriyet ile başladık.. Tavrı çok netti Ayşe Adile Hanım'ın. “Ben de bir cumhuriyet çocuğuyum.” diye girdi söze açık yüreklilikle ve devam etti: “Osmanoğlu ailesinin her ferdi için Cumhuriyet'le birlikte aynı devlet, başka bir rejimle devam etmiştir. Osmanoğlu ailesi devletine çok bağlı olduğu için devletin devamına büyük saygı duyar. 29 Ekim devletin devamının simgesidir aynı zamanda.” Ve ekledi: “Ama Cumhuriyet Bayramı'nda bile yaşanan kamplaşma Türkiye'nin hâlâ kendi içinde birliğini sağlayamadığını gösteriyor.”
Siyasi rakibini aşagılamayı anlamıyorum, Bu bir terbiye meselesi
Demek ki her vicdan sahibi gibi Adile Hanım'ı da rahatsız ediyordu kutuplaşma. Aile tecrübelerini aktarması için “Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde de vardı ama bu kamplaşma.” diyecek oldum. Yine ne dediğini bilen bir insanın güveniyle, “Cumhuriyet'in ilk yıllarında bu yarılma, kamplaşma anlaşılabilir. Çünkü bir korku da var. Osmanoğlu ailesi sürgündeyken Cumhuriyet, ailenin bulunduğu her yere konsolosluk açmış…Takip edebilmek için… Nis'te, Paris'te.. Ama aradan yüz sene geçmiş. Hâlâ devam etmesi çok tehlikeli.” sözleriyle aktardı endişesini.