Nijeryalı pastor Jerry Eze, iki yıl önce Londra’da, dünyanın en büyük rugby stadyumu olan Twickenham’da bir dua konferansı düzenlemek için geldiğinde, yanlış bir yer seçip seçmediğini sorgulamaya başladı. Etkinlik başlamadan önce, 82,000 kişilik stadyum, hayal ettiğinden daha büyük görünüyordu ve önünde uzanan boş koltuklar dikkatini çekti. Ancak etkinlik saati yaklaşırken, ibadet edenler gelmeye başladı ve koltuklar tek tek dolmaya başladı. Kısa süre içinde stadyum, rugby hayranları veya konser izleyicileriyle değil, Afrika’lı bir vaizle dua etmek için gelen binlerce insanla doldu.
AFRİKALI VAİZLERİN YÜKSELİŞİ
Eze, sahneye çıktığında hissettiği karışık duyguları, hem heyecan hem de minnet olarak tanımladı. Bu konferansta Tanrı’nın amacını yerine getireceğine inandığını belirtti. Eze, YouTube’daki günlük dua yayınlarıyla küresel bir kitleye ulaşıyor ve Twickenham’da yaşananların, Hristiyanlığın dünyada nasıl değiştiğini gösterdiğini düşünüyor. Geçmişte, Hristiyan misyonerlik çoğunlukla Avrupa ve Kuzey Amerika’dan Afrika’ya doğru akıyordu. Misyonerler genellikle Avrupa ordularıyla birlikte gelerek, Hristiyan misyonunu birçok Afrikalının zihninde sömürge yönetimiyle sıkı bir şekilde ilişkilendiriyordu.
DİREKTİFİN YENİ YÜZLERİ
Artık misyonerlik trafiği iki yönlü hale geldi. Yeni nesil Afrikalı Hristiyanlar, eski kalıpları sorgulayarak, müjdeyi ters yönde yaymaya başladı. Güney Afrika Misyonu’ndan Tshepang Basupi, “Büyürken, bir misyonerin yaygın görüntüsü Batılıların Afrika’ya geldiğiydi. Bugün, Afrikalıların diğer Afrika bölgelerine, Asya’ya, Avrupa’ya ve Kuzey Amerika’ya gittiğini görüyoruz,” dedi. Basupi, Botswana’dan olup, 100’den fazla misyoneri yönetiyor ve Afrikalıları kültürlerarası misyon çalışmaları için işe alımda yardımcı oluyor. Birçok misyoner, vaaz tarzlarının Avrupa ve Kuzey Amerika’daki Afrikalı diasporada oldukça popüler olduğunu buluyor; burada, farklı bir Hristiyanlık arzusu var.
AFRİKALI MİSYONERLERİN ETKİSİ
Eze, kendisini “Batı’ya misyoner” olarak tanımlıyor ve bu etkinin kısmen Afrikalıların Hristiyanlık pratiğinden kaynaklandığını belirtiyor. “Afrika’da, bunu yaparken gösterdiğimiz tutku ve azim çok önemli. Burada bir Afrika tutkusu ve dayanıklılığı var,” diyor. Bu hareket yeni değil, ancak Hristiyanlığın Afrika’da yayılmasıyla birlikte büyüyor. 2008 yılında, yaklaşık 18,400 Afrikalı misyonerin yurtdışında görev yaptığı tahmin ediliyordu. 2020 yılında, Nijerya’nın yurtdışına gönderdiği misyoner sayısının 20,000 olduğu tahmin ediliyor.
KÜLTÜREL DEĞİŞİM VE HİZMETLER
Eze, Afrika’nın misyoner göndermeye iyi konumda olduğunu düşünüyor çünkü Hristiyanlık orada daha da güçleniyor. “Afrika ve Asya, dünyanın en fazla misyoner gönderen bölgeleri,” diyor. Ancak misyon sadece insanları inanca geri getirmekle ilgili değil; bazı Afrikalı Hristiyanlar, Batı’nın uzaklaştığını düşündükleri Hristiyan değerlerini yeniden canlandırmanın bir yolu olarak görüyor. Malavi’li teolog Harvey Kwiyani, bu durumun cinsellik konusundaki muhafazakar görüşleri de kapsadığını belirtiyor.
BATI'DA YENİ DÖNEM
Eze, Batı’da birçok kilisenin küçüldüğünü ve daha az insanın dini inançlarını koruduğunu aktarıyor. Pew Araştırma Merkezi’nin 2025 raporuna göre, Avrupa’da 2020 yılında insanların %67’si Hristiyan iken, 2010 yılında bu oran %75’ti. Kuzey Amerika’da da benzer bir düşüş söz konusu. Eze, bu değişimlerin, Afrika Hristiyanlarının çözüm bulabileceği bir ruhsal ihtiyaç olduğuna inanıyor. “Bunlar, bize Tanrı’yı gösteren insanlar. Ancak Hristiyanlık orada azalıyor,” diyor.
AFRİKA'DAN BATI'YA YENİ BİR YOLCULUK
Eze, Afrika Hristiyanlığının, Batı’nın ihtiyaç duyduğu bir şey sunduğunu düşünüyor. “Tanrı, bize mucizevi olanı bahşetti. Bu bizim para birimimiz. Onların aradığı bir şey,” diyor. Nijeryalı pastor William Kumuyi, Afrika Hristiyanlığının bu niteliklerini daha geniş bir özellik olarak görüyor. “Afrika’daki Hristiyanlık, sarsılmaz bir inanç, ateşli dua ve Tanrı’nın doğaüstü müdahalesine güven ile karakterizedir,” diyor.
Eze, iki yıl sonra tekrar Britanya’ya dönecek ve Manchester’daki Old Trafford stadyumunda yaklaşık 100,000 kişinin katılacağı bir konferansa hazırlık yapıyor. Bu durumun, Batılı nüfuslar arasında bir canlanma olup olmadığını ya da Afrika’nın Hristiyan diasporasının gücünü yansıttığını görecek. “Onlar bize Tanrı’yı vaaz etti. Biz de onu kabul ettik ve onu tanımak istedik. Şimdi, onlara neler yapabileceğini göstermek için geri dönüyoruz,” diyor.