Yavru Vatan’da anma töreni düzenlendi. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin (KKTC) Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, vefatının 14. yılında Lefkoşa’daki anıt mezarında gerçekleşen törenle anıldı. Törene Denktaş’ın ailesinin yanı sıra KKTC Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman, Cumhuriyet Meclisi Başkanı Ziya Öztürkler, Başbakan Ünal Üstel, eski cumhurbaşkanları Ersin Tatar ve Mehmet Ali Talat gibi birçok kişi katılım gösterdi. Anma etkinliği, saygı duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunmasının ardından anıta çelenk sunulması ile başladı.

ADANMIŞLIK VE RESİM

Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman, törendeki konuşmasında, “Yalnızca bir devlet adamını anmak için değil, aynı zamanda bir direnci ve bir adanmışlığı anmak için toplandık.” şeklinde bir değerlendirme yaptı. Denktaş’ı zeki, çalışkan ve üretken bir lider olarak tanımlayan Erhürman, onun düşüncelerine ve inançlarına olan bağlılığının, en ağır bedelleri ödemeye cesaret etmesini sağladığını belirtti.

YAŞANMIŞ HAYATLARIN ANISI

Erhürman, Denktaş’ın liderlik niteliklerinin yanı sıra mükemmel bir hukukçu olduğuna dikkat çekerek, “Kıbrıs Türk halkının yaşadıklarını ezbere bilirdi. Hangi köyün ne zaman boşaldığını, hangi ailenin hangi acıları yaşadığını hafızasında ve yüreğinde taşırdı. Bu yüzden konuşurken sesi sertleşir, bazen kırılırdı. Çünkü anlattıkları satırlar değil, yaşanmış hayatlardı. Kıbrıs Türk halkının varoluş mücadelesi Cumhurbaşkanı Denktaş için soyut bir tarih anlatısı değildi. Bu mücadele, yok sayılmaya karşı ayağa kalkmaktı.” ifadelerine yer verdi.

SORUMLULUK VE BAĞ

Denktaş’ın mücadelenin içinde büyüdüğünü ifade eden Erhürman, Kurucu Cumhurbaşkanı’nın hiçbir zaman kolayı seçmediğini, lider olmanın yükümlülüğünü taşımaktan asla çekinmediğini aktardı. Zaman zaman fikir ayrılıkları olsa da Denktaş’ın halkına olan sevgisinin ve saygısının asla sarsılmadığını vurgulayan Erhürman, bu saygının makamdan değil; yıllar süren mücadeleden, kararlılıktan ve halkıyla kurduğu güçlü bağdan geldiğini belirtti. Cumhurbaşkanı Erhürman, konuşmasını Rauf Denktaş’a minnetle anarak ve onun aziz hatırası önünde bir kez daha saygı ve sevgiyle eğilerek tamamladı.