ASRIN FELAKETİ VE YAŞANAN ACILAR
‘Asrın felaketi’ olarak tanımlanan Kahramanmaraş merkezli depremlerde ailesini ve birçok yakınını kaybeden Fatmanur Özbağış, enkaz altından 14 saat sonra kurtulmayı başarsa da yaşadığı acılar kafasında hep yer ediyor. Türkiye’yi derinden etkileyen 6 Şubat depremlerinin odak noktası Kahramanmaraş’ta yaşayan 30 yaşındaki Özbağış, depreme en çok can kaybının yaşandığı yerlerden biri olan Ebrar Sitesi’ndeki evinde sarsıntıya yakalandı. Binanın çökmesi sonucunda üzerine düşen iki kolon, Özbağış’ın kurtulmasını zorlaştırdı. En yakınlarından 280 civarında akrabasını kaybeden Özbağış, eniştesinin yardımıyla enkazdan kurtulmayı başardı ama kayıpları nedeniyle hayatta kaldığı için dahi sevinmiyor. Anne ve babasının anılarıyla hayata tutunmaya çalışan Özbağış, aynı zamanda sorumluların uygun cezasını alması için de hukuk mücadelesini sürdürüyor.
ENKAZ ALTINDAN KURTULUŞ ANLARI
Özbağış, AA muhabirine verdiği demeçte, deprem sırasında Ebrar Sitesi N Blok’ta 80 kişinin yaşamını yitirdiğini ifade etti. “Ben, enkazdan 14 saat sonra çıkarıldım. Üzerimde iki kolon vardı, oturma odasının kolonu göğsümde, yatak odasının kolonu bacaklarımın üzerindeydi. Kafam boşlukta kaldı, pencerenin önündeydi. Dışarıyı görebiliyordum ama aşırı ses vardı. Sadece birkaç bloğun yıkıldığını zannediyordum. Oysa enkazın altından geliyormuş sesler. Dışarıda kimse yokmuş.” şeklinde konuştu. Yaşadığı kayıplar nedeniyle dayanmanın son derece zor olduğunu belirten Özbağış, “Birinci dereceden kaybım sadece annem ve babam ama akrabalarımın yarısı yok. 280’e yakın akrabam hayatını kaybetti. Burada bir akrabam vardı. 14 kişi bir evde yaşıyordu, hepsi vefat etti.” diye ekledi.
AİLE VE GEÇMİŞİN ANILARI
Depremden sonra en çok ailesiyle yaptığı pazar kahvaltılarını özlediğini dile getiren Özbağış, iki yıl geçmesine rağmen hayatına devam edemediğini, büyük zorluklar yaşadığını söyledi. Kayıplarının onu kötü bir duruma soktuğunu ifade eden Özbağış, “Bayramda hepimiz birbirimizi ziyaret ediyorduk, şimdi mezarlarını ziyaret ediyoruz. Bu hayatta annen yoksa, kimsen yok. Babamı da çok seviyorum ama annem kalsaydı hepimizi toplardı.” sözleriyle duygularını paylaştı. “Pazar günü herkesin bir arada oturup gülerek içtiği çayı özlüyorum. Depremi hep beraber yaşadık, o günden sonra hava hiç aydınlanmadı. 2 yıldır hava hep zifiri karanlık bizim için.” diyerek yaşadığı yalnızlık ve özlemi ifade etti.