NESLİ TEHLİKE ALTINDA OLAN HAYVANLARIN AVLANMASI

Nesli tehlike altında olan hayvanların avlanması ya da öldürülmesi, nadir bitki türlerine ve doğal alanlara verilen zararlar Türkiye’de doğa suçları kapsamında yer alıyor ve bu suçlar en yüksek para cezalarına maruz kalıyor. Ancak bu cezaların caydırıcılığı konusunda Burdur’da yaşanan karakulak katliamı anlamlı bir örnek oluşturuyor. Doğa Derneği Koruma Programı Koordinatörü Şafak Arslan, doğadaki canlıların öldürülmesinden sonra ödenen bedellerin pek bir önem taşımadığını ifade ediyor. Arslan, “Bu suçların cezası para olunca ödeme koşulları bir şekilde çözülüyor. Biz daha adli cezalar olması gerektiğini düşünüyoruz” diyor.

AVCILIK KOŞULLARI VE BELGE ALMA PROSESİ

Şafak Arslan’a Türkiye’deki avcılık koşullarıyla ilgili sorular yönelttiğimizde, avcılık yapmak isteyen 18 yaş üzeri bireylerin Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü tarafından verilen bir eğitimden geçirildiğini belirtiyor. Eğitim tamamlandıktan sonra yapılan sınavı geçenler avcılık belgesi alabiliyor. Bu süreçte Avlak Yönetim Bilgi Sistemi’nden (AVBİS) kayıt açarak sadece izin verilen türler ve belirlenen av dönemleri ile miktarlarda avlanabiliyorlar. Belge eksikliği ile tüfek ruhsatının olmaması gibi durumlarda da cezalandırılıyorlar. Ayrıca avcı tüfeklerinin takoz ile donatılmış olması gerekmekte. Takoz, aynı anda üç mermi atılmasına izin vererek hayvanın kaçma şansı olmasını sağlıyor. Bu kurallara uyulmadığında ise ciddi doğa suçları meydana geliyor.

CAYDIRICILIĞI AZ OLAN CEZALAR

Türkiye’deki doğa suçlarının ceza sistemi üzerinde düşününce, mevcut para cezalarının caydırıcılık anlamında etkisiz kaldığı görülüyor. Doğa Derneği yetkilileri, olumsuz sonuçlar doğuran durumların durdurulması için daha katı ve etkili adli cezaların uygulanması gerektiğini vurguluyor. Hayvanların hayatları ve doğanın korunması, yalnızca para cezasıyla değil, aynı zamanda caydırıcı cezalarla desteklenmeli. Bu yaklaşım, doğa suçlarının önlenmesi için şart olan temel bir konu haline geliyor.