Marcos Rodríguez Pantoja, “Sierra Morena’nın kurt çocuğu” olarak tanınıyordu. Çocukluğunun büyük bölümünü İspanya’nın bu ücra dağlarında insanlardan uzakta geçiren Rodríguez, erken yaşta yaşadığı trajedilerin ardından terkedilmiş ve 12 yıl boyunca kurtlarla birlikte yaşamıştı. Rodríguez sonunda uygarlığa geri dönmüş ve 2001’de Rante mezrasına yerleşmişti. San Cibrao das Viñas yerel yönetimine göre, Rodríguez geçen hafta 80 yaşında hayatını kaybetti.
YOKSULLUKLA GEÇEN ÇOCUKLUK YILLARI
1946’da, iç savaş ve dünya savaşının ardından toparlanmaya çalışan bir ülkede doğan Rodríguez, İspanya’nın güneyindeki Añora köyünde yoksulluk içinde bir hayata adım attı. Annesinin ölümünün ardından kardeşleri akrabaların yanına yerleşirken, Rodríguez babasıyla kaldı. Babası yeniden evlendi ve ailesini kömür üretmek için Sierra Morena dağlarına taşıdı. Profesör Gabriel Janer Manila’nın araştırmasına göre, Rodríguez üvey annesinden kötü muamele gördü ve henüz yedi yaşındayken babası tarafından yaşlı bir keçi çobanına satıldı. Rodríguez, Manila’ya verdiği bir röportajda bu dönemi şöyle anlattı: “Beni dağlara, bir mağaraya götürdüler. Sakallı, mantar ayakkabılı küçük bir ihtiyar çıktı karşıma. Etrafta uluyan kurtlar, tilkiler, dağ keçileri, geyikler, akrepler, yılanlar vardı. Geceleri bu hayvanların seslerini duyuyordum ve korkuyordum.”
KURTLARLA GEÇEN 12 YIL
Çoban, Rodríguez’i hayvan postlarıyla ısıtarak ona baktı, keçileri sağmayı ve sopayla tavşan avlamayı öğretti. Manila, çalışmasında yaşlı adamın gözetiminde Rodríguez’in “orman kanununu” öğrendiğini yazdı. Rodríguez, özellikle elleri olduğu için farklı olduğunu anladığını ancak yine de kendini hayvan topluluğunun bir parçası hissettiğini belirtti. Kuş seslerinden geyik böğürtüsüne kadar hayvan seslerini ustalıkla taklit etmeyi başaran Rodríguez, tilkilerle, kurtlarla ve hatta yılanlarla rahatça iletişim kurabildiğine inanıyordu. Çoban beklenmedik şekilde ortadan kaybolunca Rodríguez, öğrendiği becerilerle hayatta kalmayı başardı ve kurt yavrularına yiyecek getirerek, tehlike hissettiğinde uluyarak bir kurt sürüsünün güvenini kazandı. Rodríguez, yavruların kendisini oynayarak ve zıplayarak karşıladığını, onu kurt ini olarak bilinen mağaralarına götürdüklerini anlattı.
UYGARLIĞA DÖNÜŞ VE YENİ HAYAT
Rodríguez, insan sesi duyduğunda saklanarak uygarlıktan kaçındı. Manila’nın yazdığına göre, 19 yaşındayken Civil Guard onu “vadiler arasında kaybolmuş ve yalnız” halde buldu. Rodríguez daha sonra topluma yeniden kazandırılma sürecinde, önce güneydeki Jaén kentinde bir rahiple, ardından başkent Madrid’de rahibelerle yaşadı. Askerlik hizmetini tamamladıktan sonra Mallorca’ya yerleşen Rodríguez, otel ve restoranlarda çalıştı. Balear Adası’nda antropolog Manila ile tesadüfen tanışan Rodríguez’in hikayesi, onun hayatını araştıran ve ona ilk inanan kişi olan Manila sayesinde gün yüzüne çıktı.
SON YILLAR VE ÖLÜMÜ
Rodríguez, son yıllarında hikayesini paylaşarak doğayı korumayı ve doğanın daha iyi anlaşılmasını amaçladı. Dostu Arturo Arcones onun için “Topraktan, rüzgardan, havadan, yağmurdan ve av ocaklarından yapılmış bir insandı. Her zaman en mutlu hayatının kurtlarla geçtiğini söylerdi çünkü insanlarla pek rahat hissetmiyordu” dedi. Manila’nın doktora tezini kitap haline getirdiği “Kurtlarla Oynadım” ve hayatını anlatan “Kurtların Arasında” filmiyle ilgi görmeye devam etti. Rodríguez, Rante’de emekli bir polis memuruyla evi paylaşarak yeni bir hayat kurdu. Daha sonra bir komşusu ona ev verdi ve özellikle hastalık geçirdiği son iki yılında komşuları kendisini destekledi. Yerel yönetimin sosyal medyada yayımladığı anma mesajında şu ifadelere yer verildi: “Marcos, dünyanın bildiği bir hikayeyle Rante’ye geldi. Burada da bizim olan bir hikaye bırakarak aramızdan ayrılıyor.”